RSS Feed

Posts Tagged ‘محمود واعظی’

  1. ۸۹ درصد درآمد وزارت ارتباطات از محل فروش اینترنت است

    سپتامبر 26, 2015 توسط روح الله مومن نسب

    1326_20862

    مدت زیادی از حکم جدید رهبر معظم انقلاب برای دور دوم از فعالیت‌های شورای‌عالی فضای‌مجازی نمی‌گذرد. نخستین‌بار اواخر سال 90 بود که حضرت آیت‌الله خامنه‌ای طی حکمی دستور تشکیل این شورای‌عالی را صادر کردند. از ترکیب اعضای این شورا که سران هر سه قوه و عالی‌ترین مقام‌های نظام را در خود جا داده است می‌توان به اهمیت شورای‌عالی فضای‌مجازی و مأموریت‌های آن پی برد؛ مأموریت‌هایی که این شورا نتوانست در سه سال و نیم نخست فعالیتش آن‌ها را به سرانجام برساند. این در حالی است که بنا به تأکید رهبر انقلاب اهمیت فضای‌مجازی به اندازه اهمیت انقلاب است همچنآن‌که ایشان در جای دیگر فرموده‌اند: اگر رهبر نبودم مسئولیت فضای‌مجازی را به عهده می‌گرفتم؛ اما چرا شورای‌عالی و فرا قوه‌ای که با دستور مستقیم عالی‌ترین مقام کشور یعنی رهبر انقلاب تشکیل‌شده و مصوباتش لازم‌الاجرا و در حکم قانون است نتوانست به اهداف و چشم‌اندازهایش دست یابد و بنا به تعبیر حضرت آیت‌الله خامنه‌ای دچار انفعال شد؟ این‌ها سؤالاتی است که برای پاسخ به آن به سراغ روح‌الله مؤمن‌نسب، کارشناس فضای‌مجازی رفته و با وی به گفت‌وگو نشسته‌ایم.
    آقای مؤمن‌نسب! از نگاه شما آیا شورای‌عالی فضای‌مجازی در طول این سه سال و نیم فعالیتش توانست به وظایفی که از سوی مقام معظم رهبری برای آن تعیین شده بود دست یابد و مأموریت‌های خود را به سرانجام برساند؟
    حضرت آقا 17 اسفند سال 90 طی حکمی رسماً تشکیل شورای‌عالی فضای‌مجازی را به مسئولان ارشد کشور که عضو این شورا هستند ابلاغ کردند. یکی از وظایف این شورا سرمایه‌گذاری وسیع و هدفمند جهت بهره‌گیری حداکثری از فرصت‌های ناشی از فضای‌مجازی، ارائه خدمات گسترده و مفید به اقشار گوناگون مردم است. این بدین معناست که در کشور سرویس‌هایی طراحی و این سرویس‌های داخلی در اختیار مردم قرار داده شود که در این حوزه خیلی ضعیف عمل شد و نرم‌افزارهایی هم که طراحی‌شده، ربطی به شورای‌عالی فضای‌مجازی نداشته و بخش خصوصی ورود پیدا کرده است. مسئله بعدی ضرورت برنامه‌ریزی و هماهنگی مستمر به‌منظور صیانت از آسیب‌های ناشی از اینترنت بود اما از سال 90 تا الآن آسیب‌های فضای‌مجازی ده‌ها و صدها برابر شده هم از نظر دامنه و هم از نظر کیفیت ماجرا.
    مثلاً چه آسیب‌هایی به این حوزه واردشده؟ کمی مصداقی‌تر توضیح می‌دهید؟
    به‌طور مثال حدود 10 سال پیش قانون جرائم رایانه‌ای در کشور تدوین شد و این قانون سال 88 تصویب و ابلاغ شد. از آن سال تاکنون چند نسل مخابراتی عوض‌شده و از نسل دوم به سوم و هم‌اکنون به نسل چهارم رسیده‌ایم. از سوی دیگر انواع OTT ها یا شبکه‌های‌اجتماعی و پورت‌های مختلف آن زمان نبود. الآن خیلی چیزهای جدید وارد کشور شده و این قانون توانایی بررسی و برخورد با موارد جدید را ندارد و باید تغییر پیدا کند و اصلاح شود.
    از سوی دیگر رهبری تأکید کرده‌اند تا شورای‌عالی فضای‌مجازی نقطه کانونی متمرکزی برای سیاست‌گذاری، تصمیم‌گیری و هماهنگی در فضای‌مجازی کشور باشد. این نکته‌ای است که در حکم جدید هم دوباره بر آن تأکید شده است اما شورای‌عالی فضای‌مجازی به‌هیچ‌عنوان نه در سیاست‌گذاری، نه در تصمیم‌گیری و نه حتی هماهنگی نتوانست این نقش را ایفا کند. تمامی نهادهایی که قبلاً فعالیت می‌کردند همان فعالیت‌های قبلی خودشان را ادامه دادند. شورای‌عالی فضای‌مجازی در سال‌های اول درگیر حواشی بسیار گسترده شد و بعدازآن‌هم اصلاً جلسه‌ای تشکیل نداند مثلاً در سال گذشته تنها دو جلسه کاری در این شورا تشکیل‌شده و در سه سال و نیم گذشته فقط سه مصوبه داشته که از این سه مصوبه هیچ‌کدام اجرا نشده است و در عمل می‌توان گفت هیچ کاری در شورای‌عالی فضای‌مجازی انجام نشده است.
    باوجودآنکه این شورا فرا قوه‌ای بوده و عالی‌ترین مقام هر سه قوه عضو آن هستند، چرا این شورا نتوانسته به وظایف خود عمل کند؟
    مهم‌ترین مانعی که بر سر راه شورای‌عالی فضای‌مجازی وجود داشته به نظر من همان چیزی است که حضرت آقا به‌درستی به آن اشاره داشتند و در حکم جدید برای آن تدبیر هم کرده‌اند. رهبر انقلاب در حکم جدید بر مفاد حکم اولیه و پیوست آن‌که شامل 40 دستور بود تأکید داشته‌اند که همین تأکید هم نشان می‌دهد هیچ‌کدام از مصوبات قبلی اجرا نشده است؛ اما موانعی را که شورای‌عالی فضای‌مجازی داشت، می‌توان در 10 دستوری که در حکم جدید رهبری آمده به‌طور خلاصه مشاهده کرد. نخستین مورد انحلال شوراها و مراکز موازی با شورای‌عالی فضای‌مجازی است.
    در حال حاضر چند شورای موازی با شورای‌عالی فضای‌مجازی داریم و این شوراها کدم‌اند؟
    در حال حاضر ما هشت شورای موازی با شورای‌عالی فضای‌مجازی داریم. یکی شورای‌عالی فناوری اطلاعات است که سال 86 تشکیل شد و در 22 اردیبهشت امسال با تصویب مجلس منحل شد ولی ظاهراً دولت هنوز این مصوبه مجلس را اجرا نکرده و وزیر ارتباطات چند روز پیش از احتمال انحلال این شورا خبر داد. شورای‌عالی فناوری اطلاعات سالانه 4 هزار میلیارد تومان بودجه و امکانات و تجهیزات زیادی دارد اما بر اساس حکم رهبری باید این بودجه و امکانات به شورای‌عالی فضای‌مجازی انتقال یابد. دومین شورا، شورای‌عالی اطلاع‌رسانی است که با مصوبه شورای‌عالی انقلاب فرهنگی در سال 77 به‌وجود آمد و هنوز دبیرخانه آن فعال است. سومین شورا کمیسیون فاوای دولت و کارگروه فاواست که سال 89 به تصویب هیئت‌وزیران رسید. بعدی شورای‌عالی افت است که آن‌هم با مصوبه هیئت‌وزیران در سال 82 تشکیل شد. شورای‌عالی انفورماتیک شورای موازی دیگری است که با حکم رهبری باید منحل شود.
    مورد بعدی شورای‌عالی فضایی است. سازمان فضایی کشور قبلاً مستقل بود اما بعد با دستور رئیس‌جمهور زیرمجموعه وزارت ارتباطات قرار گرفت زیرا بیشتر استفاده تجهیزات ماهواره‌ای در ایران و در جهان برای کارهای مخابراتی و تبادل داده است. شورای‌عالی فضایی تمام مأموریت‌هایش در جهت فناوری اطلاعات است. این شورا در بهمن 83 با تصویب هیئت‌وزیران ایجاد شد. ستاد توسعه فناوری اطلاعات و ارتباطات هم مورد دیگری است که به نحوه شورایی اداره می‌شود. سال 88 معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری این شورا را تأسیس کرد و اختیارات موازی با شورای‌عالی فضای‌مجازی دارد. کمیسیون تنظیم مقررات رادیویی نیز به‌تنهایی تمام اختیارات شورای‌عالی فضای‌مجازی را دارد و می‌تواند به‌طور کامل شورای‌عالی فضای‌مجازی را از دور تصمیم‌گیری خارج کند. این کمیسیون در 2/2/86 با تصویب هیئت‌وزیران تشکیل‌شده است. از این هشت مورد یکی با تصویب شورای‌عالی انقلاب فرهنگی بوده و در حالت نیمه‌تعطیل هم است ولی بقیه با تصویب دستگاه‌های دولتی یا اعضای هیئت‌وزیران بوده و اگر این شوراها منحل نشوند شورای‌عالی فضای‌مجازی هیچ کاری نمی‌تواند انجام دهد چراکه از او قطع ید شده و تمام اختیارات شورای‌عالی فضای‌مجازی را این شوراها دارند. از سوی دیگر اکثریت‌قریب‌به‌اتفاق اعضای این شوراها در شورای‌عالی فضای‌مجازی هم هستند و نمی‌توانند بهانه‌ای داشته باشند چراکه هم عضو مشترک‌اند و هم اختیاراتشان همپوشانی دارد. پس منطقی نیست که یک شورای فرا قوه‌ای به نام شورای‌عالی فضای‌مجازی با هشت شورای دیگر اختیارات مشترک داشته باشد و موازی‌کاری شود.
    چرا این شوراها مانع انجام مأموریت‌های شورای‌عالی فضای‌مجازی محسوب می‌شوند و باوجوداین همه شورا چرا همچنان هیچ کاری در این حوزه صورت نگرفته است؟
    ببینید یکی از موانع بخش خصوصی برای پیشرفت در حوزه فناوری اطلاعات تعدد همین شوراهاست. به‌طور مثال هرکس در هر مناقصه و پروژه‌ای بخواهد شرکت کند و تجهیزات کامپیوتری تولید کند باید از شورای‌عالی انفورماتیک مجوز بگیرد. درحالی‌که ترکیب اعضای شورا نشان می‌دهد یک حرکت مافیایی شکل‌گرفته و تعدادی از افراد ذی‌نفع عضو این شورا هستند و اجازه نمی‌دهند بقیه پیشرفت کنند. اختیارات این شورا هم خیلی مهم و وسیع است. سیاست‌گذاری و هماهنگ‌سازی و نظارت از اختیارات این شورا و در عمل همان مواردی است که رهبری به‌عنوان وظایف شورای‌عالی فضای‌مجازی عنوان کرده‌اند.
    انحلال شوراهای عالی موازی با شورای‌عالی فضای‌مجازی و به‌خصوص کمیسیون تنظیم مقررات یعنی پایان فعالیت مافیای مخابراتی در کشور. راه‌اندازی شورای‌عالی فضای‌مجازی می‌تواند با برچیدن نظام بوروکراتیکی که در این حوزه وجود دارد، پیشرفت در فناوری اطلاعات را فراهم کند. در این صورت مردم از یکجا برای فعالیت در این حوزه باید مجوز بگیرند و سیاست‌های کشور در حوزه فناوری اطلاعات را یکجا تعیین می‌کند. درحال حاضر تعدد این سازمان‌ها موجب شده است تا یک نفر از چند سازمان بودجه بگیرد و کاری از پیش نبرد و در مقابل افراد دیگری به‌رغم انجام کارهای خوب اما نمی‌توانند از هیچ کجا بودجه‌ای جذب کنند.
    با قرار گرفتن انحلال شوراهای موازی با شورای‌عالی فضای‌مجازی به‌عنوان نخستین مورد از 10 فرمان رهبری در ارتباط با وظایف شورای‌عالی فضای‌مجازی در حکم جدید نیز می‌توان به اهمیت این موضوع پی برد. این‌طور نیست؟
    دقیقاً همین‌طور است. در دیدار اعضای شورای‌عالی فضای‌مجازی با رهبر می‌بینیم که ایشان دوباره روی این موضوع تأکید و تصریح می‌کنند از انفعال خارج شوید. یکی از نشانه‌های انفعال شورای‌عالی فضای‌مجازی این بود که در لاک دفاعی فرورفت و درنهایت نتوانست ظرفیت‌های قبلی و فعلی را نه هماهنگ و نه ادغام کند اما الآن با دستور رهبر انقلاب این مسئله حل شد و رهبری بر اساس اصل 110 قانون اساسی تمام این هشت شورا را منحل کرده‌اند و فعالیت آن‌ها در کشور صددرصد غیرقانونی است. اگر خلاف این مسئله صورت بگیرد دیوان عدالت اداری بر اساس وظیفه ذاتی خود باید ورود یافته و مصوبات و شوراها را منحل کند و متخلفان را مورد پیگرد قضایی قرار دهد.
    به حاشیه‌هایی اشاره داشتید که شورای‌عالی فضای‌مجازی در آغاز فعالیت خود به آن دچار شده و نتوانست هیچ خروجی قابل‌توجهی داشته باشد. این حواشی چه چیزهایی بود؟
    مهم‌ترین حاشیه شورای‌عالی فضای‌مجازی از ناحیه قوانینی بود که قبل از تشکیل شورای‌عالی فضای‌مجازی تدوین شده بود؛ مانند همین شوراهای عالی و اختیارات وسیعی که داشتند. به‌طور نمونه کمیسیون تنظیم مقررات اختیاراتش از شورای‌عالی فضای‌مجازی بیشتر است، آن‌هم با وجود عضویت 25 نفر از ارکان جمهوری اسلامی ازجمله رؤسای سه قوه در شورای‌عالی فضای‌مجازی. درواقع یکی از موانع بزرگ بر سر راه فعالیت‌های شورای‌عالی فضای‌مجازی همین کمیسیون بود. به‌طور مثال این کمیسیون تصمیم گرفت تا نسل سوم اینترنت را وارد کشور کند آن‌هم بدون دریافت هیچ مجوزی از شورای‌عالی فضای‌مجازی یا تصمیم گرفت تجهیزات مخابراتی تغییر پیدا کند یا تجهیزات مخابراتی جدیدی وارد کشور شود که همه این تصمیمات مغایر با مصالح کشور بود و در یک گروه چندنفره انجام شده بود. ما در شورای‌عالی فضای‌مجازی هم کمیسیون تنظیم مقررات رادیویی داریم. همچنین به‌کارگیری مدیران ضعیف در مجموعه شورای‌عالی فضای‌مجازی یعنی افرادی که یا برای این سمت تجربه کافی نداشتند یا آنکه نتوانستند خود را با پیشرفت فناوری هماهنگ کنند یکی از موانع جدی فعالیت این شورا بود. این افراد قبلاً هم مدیران وزارت ارتباطات بودند و طبیعی است که این افراد نمی‌توانند ناظران مناسبی بر عملکرد وزارت ارتباطات باشند. سومین مورد این بود که دولت زیر بار کار حاکمیتی نرفت.
    چرا دولت نباید زیر بار کار حاکمیتی برود؟ آیا در این میان دست‌های پنهانی وجود دارد یا به خاطر برخی منافع است؟
    بر اساس قانون باید هر سه هفته یک‌بار جلسه شورای‌عالی فضای‌مجازی تشکیل شود. 89 درصد درآمد وزارت ارتباطات از محل دلالی فروش اینترنت در کشور تأمین می‌شود و درواقع دومین درآمد دولت بعد از مالیات از این محل تأمین می‌شود؛ بنابراین دولت نمی‌خواهد این درآمد هنگفت را از دست بدهد چون اگر این کار زیرمجموعه شورای‌عالی فضای‌مجازی بیاید این پول دیگر بلاتکلیف نیست و در غالب حاکمیت برای آن تصمیم‌گیری می‌شود. مافیاهایی در کشور وجود دارند که از این رهگذر به درآمدهای کلانی می‌رسند و واردات و توزیع اینترنت مافیایی شکل‌گرفته است. نمونه آن را می‌توان در تصمیم سال گذشته کمیسیون تنظیم مقررات دید که مجوز بیش از 700 شرکت ای اس پی را تمدید نکرد و درواقع منحلشان کرد تا توزیع اینترنت در چند شرکت خصوصی خاص خلاصه شود. این کارها نشان می‌دهد که در بدنه وزارت ارتباطات متأسفانه یکسری کارهای غیرقانونی و خارج از مصالح ملی صورت می‌گیرد درنتیجه اجازه فعالیت به شورای‌عالی فضای‌مجازی داده نمی‌شود.
    دومین تأکید مقام معظم رهبری بر تثبیت جایگاه مرکز ملی است. ارزیابی شما از این مرکز و فعالیت‌های آن طی سه سال اخیر چگونه است؟ آیا این مرکز توانسته با وجود انفعال شورای‌عالی به وظایف ذاتی‌اش عمل کند؟
    مرکز ملی فضای‌مجازی دو وظیفه کلی دارد، این مرکز چشم و بازوی اجرایی شورای‌عالی فضا مجازی است. این شورا وظیفه تحقیق، تحلیل و تعلیل یا علت‌یابی را دارد و باید تمام فضای‌مجازی را بررسی و پایش کند و به شورای‌عالی فضای‌مجازی خوراک بدهد. دومین وظیفه این مرکز اجرای مصوبات شورای‌عالی فضای‌مجازی است که حکم قانون دارد و در روزنامه رسمی منتشر می‌شود و باید اجرا شود. اگر مرکز ملی فضای‌مجازی رصد فضای‌مجازی را به‌درستی انجام ندهد، داده‌های غلط وارد شورای‌عالی فضای‌مجازی می‌شود درنتیجه بصیرت این شورا پایین آمده و روی تصمیمات آن تأثیر منفی می‌گذارد. درواقع این شورا باید مسائل را رصد و درباره آن تحقیق کند بعد علت‌یابی کند و درنهایت برای آن تدبیر کند و مصوبات مربوط را به شورای‌عالی فضای‌مجازی ارائه دهد. وظیفه دیگر این مرکز هماهنگی و هم‌افزایی میان سازمان‌ها، وزارتخانه‌ها و نهادهای مختلف را در همه ابعاد برعهده دارد. این مرکز در دوره قبل در بعد هماهنگی بسیار ضعیف عمل کرد و در بعد بازوی اجرایی اصلاً عملیاتی نداشت. در تمام این سه سال و نیم مرکز فقط سه مصوبه داشته که اصلاً اجرا نشد.
    این مصوبات چه بود؟
    یکی الزامات شبکه ملی اطلاعات بود که این الزامات چندگانه‌ای که تصویب شد هیچ‌کدام اجرا نشد و حتی وزارت ارتباطات طرحش را هم به شورای‌عالی ارائه نداد. بحث تولید ترافیک در کشور موضوع دیگری بود که آن‌هم متأسفانه اجرا نشد. سومی هم پیامک‌های تبلیغاتی بود و درنهایت به این نتیجه رسیدند که پیامک‌ها باید بر اساس قانون ارسال شوند که این هم عملاً اجرایی نشد. موضوع دیگر اینترنت سالم و درواقع سالم‌سازی محتوای اینترنت بود. این مسئله هم همچنان‌که می‌بینیم به‌هیچ‌وجه اجرایی نشده و شبکه‌های‌اجتماعی پر است از محتواهای ناسالم و غیراخلاقی.
    شبکه ملی اطلاعات یکی از الزامات قانون برنامه پنجم توسعه است و بر اساس آن دولت مکلف بود در سال نخست این برنامه آن را اجرایی کند اما هم‌اکنون با پایان برنامه پنجم توسعه هنوز این تکلیف اجرا نشده است. از نگاه شما چه موانعی بر سر راه اجرای شبکه ملی اطلاعات وجود دارد؟
    شبکه ملی اطلاعات مصوبه شورای‌عالی انقلاب فرهنگی در 10 سال پیش است و در ماده 46 برنامه پنجم توسعه به تکلیف قانونی تبدیل شد. بر اساس این مصوبه وزارت ارتباطات باید ظرف یک سال شبکه ملی اطلاعات را راه‌اندازی کند؛ اما این وزارتخانه وقتش را روی افزایش اینترنت وارداتی و توسعه نرم‌افزارهای خارجی گذاشت که مخالف چشم‌اندازهای شبکه ملی اطلاعات است و فرصت این کار به پاورپوینت‌سازی و ایجاد گزارش‌های بیهوده و بی‌محتوا گذاشت. به همین خاطر هم است که در حکم جدید رهبری برای شورای‌عالی فضای‌مجازی در بند پنجم بر راه‌اندازی شبکه ملی اطلاعات پس از تصویب در شورای‌عالی تأکید شده است. این نشان می‌دهد کاری که تاکنون به نام راه‌اندازی شبکه ملی اطلاعات انجام شده باید متوقف شود و خارج از چارچوب منافع نظام نباشد. در حال حاضر به نام شبکه ملی اطلاعات سالانه 4 هزار میلیارد تومان از خزانه برداشت می‌شود اما هنوز هم این شبکه راه‌اندازی نشده است. همچنین در حکم رهبری مرکز ملی فضای‌مجازی باید نظارت مستمر و مؤثر روی شبکه ملی اطلاعات داشته باشد که تاکنون مرکز ملی فضای‌مجازی هیچ دخالتی در شبکه ملی اطلاعات نداشته تا حدی که رئیس مرکز شورای مجازی کشور به عملکرد وزارت ارتباطات در رابطه با تشکیل شبکه ملی اطلاعات اعتراض کرد و گفت هیچ گزارشی در این رابطه به ما ارائه نشده است.
    در حال حاضر چه راهکاری برای راه‌اندازی شبکه ملی اطلاعات پیش رو داریم؟
    بهترین راه برای اجرای شبکه ملی اطلاعات این است که شورای‌عالی فضای‌مجازی راه‌اندازی شبکه ملی اطلاعات را از انحصار وزارت ارتباطات خارج کند و بر اساس اصل 44 قانون اساسی آن را به بخش خصوصی و مردمی واگذار کند. در این صورت به‌سرعت کاری که 10 سال است هزینه می‌برد انجام می‌شود چون سود خوبی هم در این زمینه وجود دارد. در ضمن اینکه در حکم رهبری برای تسریع در راه‌اندازی شبکه ملی اطلاعات هیچ اشاره‌ای به لزوم اجرای این طرح توسط وزارت ارتباطات نشده است. قطعاً منافع ملی در این است که برای تسریع در راه‌اندازی شبکه ملی اطلاعات و رقابت در ارائه کیفیت، اجرای این طرح به شرکت‌های خصوصی و دولتی واگذار شود و از انحصار وزارت ارتباطات دربیاید.
    در این صورت به نظر شما این طرح ظرف چه مدت‌زمانی راه‌اندازی خواهد شد؟
    اگر چنین اتفاقی بیفتد ظرف کمتر از سه ماه شبکه ملی اطلاعات در ایران راه‌اندازی و به الگویی برای مدیریت اینترنت در سراسر جهان تبدیل می‌شود.
    یکی از دلایلی که مسئولان امر برای تأخیر در راه‌اندازی شبکه ملی اطلاعات ذکر می‌کنند فقدان زیرساخت‌های لازم است. در این صورت چطور می‌شود کاری که 10 ساله انجام نشده را سه‌ماهه به سرانجام رساند؟
    ببینید ما همه زیرساخت‌های لازم برای این کار را داریم. راه‌اندازی شبکه ملی اطلاعات فقط نیاز به هماهنگی نقاط اتصال یا IXP ها دارد که این هماهنگی باید در ایران مانند همه نقاط دنیا از انحصار دولت خارج شود و به‌دست خود شرکت‌ها داده شود. 10 سال پیش که طرح شبکه ملی اطلاعات ارائه شد، اینترنت جهان به مدل استار اداره می‌شد و مرکز اینترنت جهان امریکا بود. در طرح شبکه ملی اطلاعات ما مدل استار امریکا را شکستیم. طرح مشابه شبکه ملی اطلاعات ما در خیلی از کشورهای اروپایی مثل بلژیک، آلمان و کشورهای حوزه شنگن، چین و کره‌جنوبی اجرا شد. هم‌اکنون کره‌جنوبی در حوزه فناوری اطلاعات به خاطر آنکه زیرساخت‌های داخلی‌اش را بر اساس شبکه ملی اطلاعات پایه‌گذاری کرد توانست رتبه اول جهان را به‌دست آورد و امریکا که اول دنیا بود حال رتبه 16 شده است. ایران اما 157 دنیاست.
    کمی مصداقی‌تر توضیح می‌دهید چگونه می‌توان این شبکه را راه‌اندازی کرد؟
    شرکت مخابرات ایران 32 مخابرات استانی دارد و یک مخابرات سیار که همراه اول است. این شرکت به‌تنهایی می‌تواند شبکه ملی اطلاعات را راه‌اندازی کند. همچنین ما 12 pap در کشور داریم که همه این pap ها زیرساخت‌های کابلی را برای راه‌اندازی شبکه ملی اطلاعات را دارند. اپراتورهای مخابراتی هم می‌توانند شبکه ملی اطلاعات را در سطح اپراتور خود راه بیندازند. کافی است ما در شورای‌عالی فضای‌مجازی تصویب کنیم تا کنسرسیومی از سازمان‌هایی که آمادگی راه‌اندازی این طرح را دارند تشکیل شود یا هرکس آمادگی دارد این آمادگی را به شورای‌عالی فضای‌مجازی اعلام کند و با طرحی که در شورای‌عالی فضای‌مجازی تصویب می‌شود اجرای این کار را به بخش خصوصی یا مردمی واگذار کنند.
    شایعاتی در رابطه با قطع استفاده از اینترنت یا کاهش سرعت آن مطرح است. آیا چنین شایعاتی حقیقت دارد؟ با راه‌اندازی شبکه ملی اطلاعات چه اتفاقی برای اینترنت می‌افتد؟
    شبکه ملی اطلاعات پنج ویژگی کلی دارد اول اینکه اینترنت است نه اینترانت یعنی ما می‌توانیم با سراسر جهان ارتباط داشته باشیم اما نظام‌مند. دوم اینکه اینترنت سلامت ارائه دهد نه به این معنا که هیچ آلودگی ندارد اما وضعیت کلی آن قابل‌قبول باشد. در حال حاضر بر اساس اعتراف آمریکایی‌ها اینترنت سالم نیست. مؤسسه «کاوننت آیز» امریکا می‌گوید 90 درصد افراد زیر 18 سالی که از اینترنت استفاده می‌کنند حتماً فیلم پورنوگرافی دیده‌اند که موجب بلوغ زودرس می‌شود. بر اساس آمار مؤسسه خانواده امن امریکا، 89 درصد ارتباطات شکل‌گرفته در اینترنت غیراخلاقی بوده است. مطابق تحقیقات مؤسسه «کاوننت آیز» 68 درصد از طلاق‌های ثبت‌شده در 150 کشور دنیا به خاطر ارتباط یکی از طرفین با جنس مخالف از طریق همین شبکه‌ها بوده است. در روز حدود 2 میلیارد و 500 میلیون ایمیل غیراخلاقی و پورنوگرافی ارسال می‌شود و سالی بیش از 420 میلیون صفحه پورنوگرافی به اینترنت اضافه می‌شود؛ بنابراین اینترنت ما سالم نیست. از سوی دیگر اینترنت ما در حال حاضر سریع هم نیست درحالی‌که طی یک سال گذشته واردات اینترنت دو برابر شده و با وجود افزایش کاربران اینترنت نسل سوم از 250 هزار به 20 میلیون نفر رسید اما رتبه ما در فناوری اطلاعات شش پله سقوط کرد. این در حالی است که کف سرعت در شبکه ملی اطلاعات باید 20 مگابایت باشد. از سوی دیگر اینترنت باید امن باشد و مردم با امنیت خاطر بتوانند در این فضا فعالیت کنند. وقتی گوشی اندروید را می‌خریم و از اینترنت آمریکایی استفاده می‌کنیم و تمام پورت‌های آن را مخابرات برای امریکا باز می‌گذارد درنتیجه با نصب یک نرم‌افزار ott با بررسی بخش تنظیمات این نرم‌افزار متوجه می‌شویم که این نرم‌افزار به تمام اطلاعات موجود درگوشی شما دسترسی دارد و می‌تواند آن‌ها را از کشور خارج کند؛ این یعنی نقض حریم‌خصوصی.
    از سوی دیگر یکی از اسناد اسنودن می‌گوید در یک ماه 14 میلیارد بسته اطلاعاتی از ایرانی‌ها سرقت شده که این در دنیا بی‌سابقه است و بر این اساس ایران رتبه نخست ناامن‌ترین اینترنت جهان را دارد. علاوه بر این اینترنت باید ارزان باشد اما در حال حاضر گاهی تا 20 برابر و نسبت به برخی کشورهای دیگر تا 2 هزار برابر است و این به خاطر وجود 15 واسطه‌ای است که در مسیر فروش اینترنت وجود دارد. شبکه ملی اطلاعات این معضلات را حل می‌کند و اینترنت سریع، سالم، ایمن و ارزان را ارائه می‌دهد. برخلاف جوسازی‌های برخی رسانه‌های بیگانه که با راه‌اندازی شبکه ملی اطلاعات فیلترینگ قوی‌تری اعمال می‌شود اصلاً فیلترینگ در قانون شبکه ملی اطلاعات وجود ندارد. در مقابل انگلستان مدعی تحت قانون اینترنت خانواده‌پسند سایت‌های اینترنتی زیان رسان به نظام خانواده را در کشورش فیلتر کرد./998/د 102/س

    منبع: روزنامه جوان – شنبه، 4/7/1394 – شماره 4635 – صفحه 9
    گزارش از زهرا چیذری


  2. ناگفته‌هایی درباره فضای رها شده مجازی

    فوریه 4, 2015 توسط روح الله مومن نسب

    یالثارات

    اشاره: شبکه‌های ضداجتماعی، موقعیتی را فراهم می‌آورند تا تهدیدات پیچیده و فرهنگ محور دشمن را بسترسازی کنند، ازآنجایی‌که فضای‌مجازی و شبکه‌های ضداجتماعی با سرعت بسیاری در حال رشد و توسعه می‌باشند، تمام شئون زندگی بشر را می‌توانند تسخیر کنند و غفلت از این موضوع می‌تواند تأثیرات بسیاری بر امنیت اخلاقی و اجتماعی و درنهایت امنیتی عمومی جامعه داشته باشد. یله و رها بودن این حوزه در ایران باوجود پیش‌بینی سازوکارهای مختلف و بازی در پازل استکبار، دغدغه‌ای است که بسیاری از دلسوزان آن را فریاد می‌زنند. تا جایی که سه‌سال پیش مقام معظم رهبری شورای‌عالی فضای‌مجازی را جهت فرماندهی «انقلاب در فضای‌مجازی» تشکیل دادند؛ اما کم‌کاری‌ها کار را به‌جایی رساند که حتی این شورا که سران سه قوه را در خود جایی داده است، راه به‌جایی نبرد و امروز مهیاسازی بستر فساد و انهدام بنیان خانواده تا جاسوسی و فراخوان اغتشاش رهاورد این فضایی است که دشمن برای ما جنگ با ما آماده کرده است و فرزندان ایران اسلامی با حمایت‌های دولتی مشغول درو محصولات آلوده آمریکایی در این شبکه‌هایند!! اینکه چه کسانی پشت این نابسامانی‌ها هستند و چه کسانی کم‌کاری کرده‌اند و… مطالبی بود که در گفت‌وگو با روح‌الله مومن‌نسب مطرح و در شماره گذشته نشریه منتشر کردیم، در این مجال برخی ناگفته‌هایی که تکمیل‌کننده مباحث گذشته است را از زبان این کارشناس خبره فضای‌مجازی مرور می‌کنیم:

    پیوست‌فرهنگی در محاق

    بر اساس ماده یک سیاست‌های کلی برنامه پنجم توسعه هر پروژه و طرح مهمی در کشور باید با پیوست‌فرهنگی ارائه شود که در همین راستا کمیسیون پیوست‌فرهنگی در شورای‌عالی انقلاب فرهنگی تشکیل شد و حالا چهار سال و تقریباً هشت ماه از آن گذشته است و در این مدت فقط یک طرح در کشور پیوست‌فرهنگی داشته است و آن‌هم رایتل بوده و جالب اینکه پیوست‌فرهنگی این شرکت نیز یک صفحه سفید است که بالای آن نوشته‌شده پیوست‌فرهنگی و پائین این صفحه سفید را مقامات مربوطه امضا کرده‌اند!! یعنی به خاطر اینکه بتوانند مجوز بگیرند یک صفحه سفید را به‌عنوان پیوست‌فرهنگی ارائه داده‌اند! و همه هم آن را امضاء می‌کنند. خوب این‌گونه دهن‌کجی به قانون را کجا می‌توان پیدا کرد؟

    گروه سه‌نفره‌ای که شورای‌عالی مجازی را دور می‌زند

    ببینید نسل سوم مخابرات اصلاً پیوست‌فرهنگی ندارد. دبیر شورای‌عالی فضای‌مجازی اعلام کرد که غیرقانونی است. اعضای شورای‌عالی فضای‌مجازی گفتند غیرقانونی است. 59 نفر از نماینده‌های مجلس و دادستان کل کشور گفتند که غیرقانونی است. برخی از مراجع تقلید مثل آیت‌الله مکارم شیرازی و آیت‌الله علوی گرگانی فتوای حرمت داده‌اند. حضرت آقا به جد گفته‌اند که پیش از راه‌اندازی شبکه ملی اطلاعات و پروژه‌های اقماری آن، این کار خلاف قانون انجام نشود، حتی با وعده‌های بی‌جا، انتظارات کاذب هم ایجاد نشود. با همه این مخالفت‌ها می‌بینیم وزارت ارتباطات مجوز نسل سوم و بالاتر را صادر می‌کند و متأسفانه رسانه‌ملی که رییس آن تنها عضو حقیقی و حقوقی شورای‌عالی فضای‌مجازی است، تبلیغات این کار خلاف قانون و خلاف شرع را انجام را پخش می‌کند. جالب است بدانیم در وزارت ارتباطات یک کمیسیونی است به اسم تنظیم مقررات که سه عضو آن را دولت منصوب می‌کند و هر سه عضو آن از اصلاح‌طلبان معروف و وابسته به حزب منحله مشارکت هستند. آن‌وقت این شاخه مشارکت بود که تصویب کرد نسل مخابرات عوض شود! یعنی این‌گونه شورای‌عالی فضای‌مجازی را از گردونه تصمیم‌گیری در این عرصه مهم خارج کردند. شورای‌عالی فضای‌مجازی که سران سه قوه، رئوس 12 وزارتخانه و نهاد مهم کشور ازجمله سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و نیروی انتظامی و صداوسیما و کارشناسان این حوزه به انتخاب امام خامنه‌ای را در خود جای داده است، به‌راحتی توسط یک گروه کوچک دولتی دور زده می‌شود و صدای هیچ‌کس هم در نمی‌آید.

    پیچ‌درپیچ‌های یک وزارتخانه

    به‌عنوان نمونه در وزارت ارتباطات معاونت تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی، سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی، کمیسیون تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی و در شورای‌عالی فضای‌مجازی معاونت تنظیم مقررات مرکز ملی، کمیسیون عالی تنظیم مقررات و دبیرخانه تنظیم مقررات، تماماً یک مأموریت دارند! آقای جهانگرد که قبلاً از سوابقش در فتنه‌ها و سمت‌ها و عناوین پرشمارش در حوزه ارتباطات و فناوری اطلاعات گفته بودیم و ردش در همه جای وزارت ارتباطات دیده می‌شود، خود را یک بوروکرات می‌داند و بوروکرات‌ها معتقدند که آن‌قدر سازوکار ببند و در این پیچ‌درپیچ‌ها هر کاری می‌خواهی انجام بده. مافیاهای متعدد واردات پهنای باند و دلالان اطلاعات و کاسبان تجهیزات مخابراتی و دکان‌های عده‌ای در دامین و آی پی فروشی و کاسبی‌های تحریم و اهالی زد و زد و بندهای حاشیه WSIS و ICANN و درآمد تجار فیلترشکن‌ها و قاچاقچی‌های پهنای باند همکار OTTهای صهیونیستی و مجوز فروش‌ها و حق‌السهم بندی‌ها و مدیری که کارتابل خود را در خانه‌اش در آمریکا امضا می‌کند و ده‌ها راز مگوی دیگر حضرات هم بماند برای مجالی دیگر، به‌شرط حیات.

    وزارتخانه‌ای با اختیارات سه قوه!

    تنها به این بسنده کنم که وزارت ارتباطات یک پدیده است! این وزارتخانه هم اختیار قانون‌گذاری دارد، هم در بسیاری از حوزه‌ها انحصار در اجرا دارد و هم باید بر حسن انجام مأموریت‌های خودش نظارت کند! یعنی مثل مجلس قانون می‌گذارد، خلاف اصل 44 در دولت انحصار اجرا دارد و مثل قوه‌قضاییه اختیار نظارت و حتی صدور حکم هم دارد و به قول رییس‌جمهور وقتی همه این اختیارات یکجا جمع شود، فساد می‌شود!

    اختیارات وسیع پنج‌تایی‌ها

    در وزارت ارتباطات یک جایی است به نام شورای‌عالی فناوری اطلاعات که اختیارات آن از شورای‌عالی فضای‌مجازی هم بسیار بیشتر است. باز در جای دیگر جایی است به نام شورای‌عالی انفورماتیک که اختیارات بسیار زیادی دارد. شورای‌عالی اطلاع‌رسانی و شورای‌عالی افتا و… حدود پنج‌تا شورای‌عالی وجود دارد که با مصوبات مجلس یا مصوبه هیئت دولت، اختیاراتشان در بسیار از حوزه‌های فضای‌مجازی به‌مراتب از شورای‌عالی فضای‌مجازی بیشتر است. شورای‌عالی فضای‌مجازی که توسط حضرت آقا راه‌اندازی شده و سران سه قوه و تمام نهادهای کشور هم از اعضای آن هستند را ببینید تا چه حد تضعیف کرده‌اند…

    مجلسی‌ها هم کم گذاشتند

    مجلس می‌بایست یک کارگروه تشکیل می‌داد و تمامی قوانین مغایر و یا موازی با شورای‌عالی فضای‌مجازی را ملغی می‌کرد و یا به نفع شورای‌عالی فضای‌مجازی تغییر می‌داد. باید بدانیم که این خواست رهبر انقلاب بوده است و نقل است که امام در جلسات پیش از تشکیل شورای‌عالی فضای‌مجازی خطاب به آقای لاریجانی گفته بودند که شما در رابطه با این شورا قانون‌گذاری کنید و مشکلات و موانع آن را برطرف کنید ولی متأسفانه می‌بینیم که مجلس حتی یک ماده‌قانونی دراین‌باره تصویب نکرده است و سال گذشته با تصویب اعطای بودجه 2500 میلیارد تومانی برای شورای‌عالی فناوری اطلاعات، عملاً شورای‌عالی فضای‌مجازی را ازنظر مالی به زیر زیرمجموعه دولت تنزل داد! این شگفت‌انگیزترین کار مجلس اصول‌گرا بود!

    یک نفر کابل بکشد 24 نفر فکر محتوا باشند

    25 نفر عضو شورا هستند که فقط یک نفر آن‌ها فنی است که آن‌هم اگر بپذیریم آدم فنی است! فقط وزیر ارتباطات است و مابقی اعضا، محتوایی هستند. پیام این چینش حضرت آقا چیست؟ یعنی مباحث فنی اهمیت آن نسبت به مباحث محتوایی یک بیست‌وپنجم است؛ یعنی یک نفر کابل بکشد و 24 نفر فکر کنند که از این کابل چه محتوایی عبور کند. آن‌وقت ببینید در وزارت ارتباطات چه خبر است. انواع رانت‌ها و مافیاهای پیچیده که برخی از آن‌ها را می‌توان به اسم‌ورسم نام برد جولان می‌دهند و برای زیرساخت تا محتوا تصمیم می‌گیرند! و این مثل آن است که مسئول خدماتی یک ساختمان، اداره تمام ساختمان و ترددها و تملک‌ها را به اختیار بگیرد!

    پیام عدم حضور مدعیان

    حتی عدم حضور برخی افراد مدعی در این حوزه در بین 25 نفر خود نیز دارای پیام است. چرا اسم فردی که خود را پدر اینترنت ایران می‌دانند در بین این افراد نیست؟ یا نام آن دیگری که خود را مغز متفکر فناوری اطلاعات در ایران می‌داند و یا آن‌یکی که می‌گوید توپولوژی شبکه و تمام تجهیزات بکار رفته در حوزه فناوری اطلاعات با نظر و تائید من خریداری و نصب شده است یا آن‌کسی که مدعی است تمام مدیران این حوزه دانشجویان او بوده‌اند و… در جمع اعضای شورای‌عالی فضای‌مجازی دیده نمی‌شود؟ به نظر می‌رسد پیام امام از عدم انتخاب این افراد این بوده است که باوجود و حضور برخی تفکرات پوسیده و وابسته نمی‌توان در فضای‌مجازی انقلاب کرد.

    انقلاب اینترنتی آغاز می‌شود

    اینکه حضرت آقا می‌گویند باید در فضای‌مجازی انقلاب صورت بگیرد دارای مفهوم است. به نظرم در یک تطبیق با انقلاب اسلامی، شورای‌عالی فضای‌مجازی در مرحله قبل از 15 خرداد سال 1342 است! امام چهل دستور در رابطه با فضای‌مجازی به همه اعضای این شورا از سپاه و ناجا گرفته تا مجلس و دولت داده‌اند؛ که اگر این دستورات اجرایی می‌شد، اینترنت ایران و جهان متحول می‌شد ولی متأسفانه امروز بعد از گذشت حدود سه‌سال هیچ‌یک از آن‌ها اجرایی نشده است و برخی را دقیقاً مخالف عمل کرده‌اند که شرح آن‌ها بماند برای زمان دیگر؛ یعنی حضرت آقا با این دستورات یک اتمام‌حجت با مسئولین و خواص کرده‌اند و احتمالاً در سال آینده خود ایشان مستقیماً به موضوع ورود پیدا کنند. این می‌شود مرحله‌ای که حضرت امام در آن دوران مفهوم پیچیده کاپیتولاسیون را خیلی ساده و عامیانه توضیح دادند؛ که انقلاب نیز از همان نقطه شروع شد. الآن هم در فضای‌مجازی کاپیتولاسیون داریم؛ یعنی قوانین و مقررات کشور به نفع خارجی‌ها و کاملاً علیه مردم است.

    چهل دستور برای یک انقلاب

    انقلاب در فضای‌مجازی هم باید با همان شعار استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی اتفاق بی افتد؛ یعنی اول باید ما استقلال داشته باشیم و بعد به آزادی برسیم تا بتوانیم یک مردم‌سالاری مبتنی بر آموزه‌های دین مبین اسلام ایجاد بکنیم که آن چهل دستور رهبر انقلاب نیز بر همین اساس پی‌ریزی شده است.

    شورایی که خوابیده شد!

    شورا به چند دلیل نتوانست کار بکند اول اینکه کسانی که از در بیرونشان کرده بودند از پنجره آمدند داخل و گردنه‌های اصلی مدیریتی شورا را گرفتند و اجازه برگزاری جلسات باکیفیت و اثرگذاری مطلوب را ندادند؛ یعنی در آخرین جلسه این شورا که قرار بوده ماهی یک‌بار انجام شود، تازه پس از سه‌سال به بیستمین جلسه رسیده است به کیفیت ارسال پیامک‌های تبلیغاتی پرداخته می‌شود و بعد از چند جلسه تصویب می‌شود که محتوای پیامک‌های تبلیغاتی باید قانونی باشد! دلیل دیگرش قوانین موازی و وجود شوراهایی با مأموریت‌ها مشابه و اختیارات قانونی فراتر از این شورا است. بعد می‌بینیم یک شورا با یک ساختمان عریض و طویل و نیروی انسانی فراوان، عملاً خروجی ندارد.

    مأموریت اندرویدی اوباما

    اوباما در اسفند سال 89 در کنگره سخنرانی می‌کند که از او سؤال شده بود که بودجه کلان جنگ نرم علیه ایران را کجا خرج کرده‌اید. اوباما در بند اول گزارش خود به کنگره می‌گوید با بودجه جنگ نرم علیه مردم ایران، اندروید را وارد ایران کرده‌ام. بعد نگاه می‌کنیم می‌بینیم اسمارت فون ها اولین بار به‌صورت انحصاری توسط شرکت گسترش انفورماتیک ایران وارد کشور شدند که یک شرکت صددرصد دولتی است.

    وقتی واردات اینترنت آمریکایی ده برابر می‌شود

    وقتی اسنودن می‌گوید 14میلیارد بسته اطلاعاتی طی یک ماه از ایران سرقت شده، معنی آن چیست؟ و نهادهای مسئول چه‌کار می‌کردند. در همان ماه که از ما 14 میلیارد بسته اطلاعاتی سرقت شد از فرانسه که ازنظر وسعت و جمعیت اندازه کشور ماست، 70 میلیون قطعه-داده سرقت شده که عکس‌العمل‌ها به آن را دیدیم. از آلمان که این‌همه سروصدا شد 140میلیون سرقت شده است بر اساس همان سند، می‌بینیم در آلمان چه قانون‌هایی تصویب کردند. پارلمان آلمان قانونی تصویب کردند که حتی یک رأی منفی نداشت که خودشان گفتند این رأی بالا به یک قانون، در تاریخ آلمان بی‌سابقه است در این قانون بیان‌شده است که باید ما تمام حوزه شینگل را از اینترنت آمریکا جدا بکنیم. در اتحادیه اروپا قانون مشابهی تصویب می‌شود. در بلژیک و برزیل تصویب کردند که باید اینترنت آمریکایی را قطع کنیم. آن‌وقت در ایران تصویب کردند که اینترنت آمریکایی را ده برابرش بکنیم!

    بر اساس زیرساخت‌های موجود و توسعه بدون برنامه آن الآن رئیس‌جمهور آمریکا می‌تواند دولت الکترونیک ما را قطع کند. چراکه «کیل سوئیچ اینترنت» زیردست اوباماست؛ یعنی اختیار دولت الکترونیک ما در دست رئیس‌جمهور دولتی است که با ایران اسلامی سر تخاصم و دشمنی دارد و وزیر ارتباطات ما دلال پهنای باند اینترنت و نماینده آژانس امنیت ملی آمریکا در ایران شده است و بجای سیاست‌های کلی نظام، در جمهوری اسلامی ایران سیاست‌ها رسمی آمریکا اعمال می‌شود.

    شاید اگر مردم ما این چیزها را بدانند و مطالبه کنند، ویروس‌های خطرناک وابستگی، سخت‌تر و محدودتر رشد کنند و این اطلاع‌رسانی و ایجاد مطالبه وظیفه رسانه‌ها و به طریق اولاً رسانه‌های حزب‌اللهی است.

    منتشر شده در هفته نامه یالثارات الحسین (ع) / شماره ۷۸۳ / مورخ چهارشنبه ۱۵ بهمن ۱۳۹۳


  3. وقتی شبکه‌های اجتماعی خارجی، ضداجتماع ایرانی می‌شوند

    نوامبر 7, 2014 توسط روح الله مومن نسب

    http://blog.ramim.ir/wp-content/2014/06/ramim.ir-20.gif

    ۲۹ شهریورماه بود که معاون اول رئیس قوه‌قضاییه در نامه‌ای به وزیر ارتباطات، خواستار فراهم‌سازی زمینه مسدودسازی و کنترل شبکه‌های اجتماعی شد و مُهر اقدام عاجل هم بر آن نهاد تا این کار هرچه سریع‌تر انجام شود اکنون گذشت بیش از 40 روز رویدادهای اجتماعی هم این خواسته را تأیید می‌کند. بسیاری معتقدند اگر مسدودسازی این شبکه‌ها زودتر اتفاق افتاده بود، جامعه تا این حد از موضوع اسیدپاشی اصفهان آسیب نمی‌دید.

    به گزارش خبرگزاری میزان، وقتی پای شایعه به میان می‌آید اکثر افراد به هر آنچه گفته‌شده، گوش می‌دهند و در انتقال آن به دیگری از هم پیشی می‌گیرند، به‌نوعی گوش کردن به این شایعات به جزئی جدایی‌ناپذیر از زندگی برخی افراد تبدیل شده است. در این میان با اضافه شدن شبکه‌های اجتماعی تلفن همراه شایعات شکل جدیدی به خود گرفته‌اند، سریع‌تر و هدفمندتر ارسال شده و خیلی زود در تلفن همراه میلیون‌ها نفر جا خوش می‌کنند.

    متأسفانه این روزها تلفن‌های همراه پرشده از پیام‌هایی که ظاهراً هشداردهنده است و خبر از حقایقی می‌دهد که جامعه را نگران می‌کند. «هشدار! زلزله تهران درراه است»، «فوری! فوری! آلودگی و مسموم بودن دلسترها»، «آلودگی آب‌معدنی‌ها»، «درخشش مریخ»، «خرماهای مسموم شده توسط داعش»، «کالباس‌های فلج‌کننده» و در روزهای اخیر شایعه وقوع اسیدپاشی روی زنان در اصفهان و ارتباط آن با امربه‌معروف و گروهک تروریستی داعش.

    شایعه اسیدپاشی بر روی زنان اصفهانی به دلیل بدحجاب بودن و ارتباط آن با اجرای طرح امربه‌معروف، اولین بار در شبکه‌های اجتماعی تلفن همراه پخش شد و با خبر یکی از خبرگزاری‌های دولتی رسمیت پیدا کرد و پس‌ازآن بود که بازار شایعات در شبکه‌هایی چون وایبر و واتس‌آپ و لاین داغ‌تر شد.

    از طرف دیگر، انتشار آمار عجیب‌وغریب روزانه در مورد تعداد افراد حادثه‌دیده، باعث شد تا ترس از این موضوع روزبه‌روز بیشتر شود. انتشار پیام‌هایی چون «امروز در فلان خیابان بر صوت زنی اسید پاشیدند» در شبکه‌های اجتماعی گستره این اتفاق ناگوار را به شهرهای گوناگون کشاند تا اسیدپاشی در این شبکه‌ها از مرز اصفهان فراتر رود. این شایعه آزاردهنده، هرروز چندین بار به گوشمان می‌رسید و افکار عمومی به‌جای بی‌توجهی به ماجرا، به آن دامن می‌زدند و در انتشار آن شایعه شرکت می‌کردند؛ البته حمایت همه‌جانبه شبکه‌های ماهواره‌ای بیگانه از این شایعات، خیلی زود اتاق فکر این قضیه را لو داد تا همه بدانند چه کسانی از انتشار چنین شایعاتی سود خواهند برد.

    وقتی شایعه مرتبط بودن اسیدپاشی‌های اصفهان به طرح امربه‌معروف با دلیل‌های روشن از سوی مسئولین تکذیب شد تا حدودی فضای اعتماد به جامعه بازگشت؛ ولی در این میان انتشار شایعه‌ای دیگر در شبکه‌های اجتماعی خارجی تلفن همراه دوباره به ایجاد ناآرامی در کشور انجامید. «به گفته یک منبع موثق که از اعضای پلیس ضد شورش اصفهان است اسیدپاشی‌های اخیر اصفهان توطئه گروهک تروریستی داعش بوده که با آموزش‌های تعدادی اتباع بیگانه در آستانه ماه محرم قصد تشویش اذهان عمومی به‌ویژه بانوان مذهبی اصفهان را داشته‌اند» این پیام که حاوی شایعه ارتباط اسیدپاشی‌های اخیر به گروهک تروریستی داعش بود، پروژه دیگر دشمنان نظام جمهوری اسلامی برای ایجاد التهاب در کشور را کلید زد تا دوباره فضای کشور ملتهب شود که البته این پروژه نیز با هوشیاری و درایت مسئولین ناکام ماند و این‌گونه شد در آن برهه از زمان همه فضای‌مجازی رنگ و بوی اسید به خود گرفت و برخی از کاربران حتی در این شبکه‌ها برای اسیدپاش پیام هم می‌فرستادند و او را در این فضا تهدید می‌کردند.

    به‌طورقطع اسیدپاشی اصفهان هرچند ازنظر رسیدگی به موضوع از اهمیت بسیاری برخوردار است؛ اما تبدیل آن به عاملی برای ایجاد ناامنی در کشور، فتنه‌ای بود که شبکه‌های اجتماعی خارجی به آن دامن زدند تا برای چندمین بار ضرورت مسدودسازی این شبکه‌ها به همه مسئولین کشور گوشزد شود.

    ضرورتی که از مدت‌ها قبل توسط قوه‌قضاییه عنوان شده بود و حتی معاون اول رئیس دستگاه قضا نسبت به حذف مصادیق مجرمانه در این شبکه‌ها ضرب‌الاجل یک‌ماهه‌ای به وزیر ارتباطات ارائه داد؛ اما باگذشت بیش از 40 روز از این فرصت، هنوز اقدام مؤثری از سوی دولت در این زمینه صورت نگرفته و وزیر ارتباطات در آخرین اظهارات خود اعلام کرده است که به‌دلیل استقبال مردم از این شبکه‌ها، فعالیت این شبکه‌ها آزاد است؛ فقط از مردم می‌خواهیم که در استفاده از این شبکه‌ها اخلاق را رعایت کنند.

    این نوع اظهارات در حالی بیان می‌شود که به گفته برخی کارشناسان اگر وزارت ارتباطات پیش‌ازاین به ضرب‌الاجل قوه‌قضاییه توجه کرده بود، امروز اقشار مختلف جامعه تا این اندازه از ماجرای اسیدپاشی در اصفهان آسیب نمی‌دیدند. از سوی دیگر حتی اگر مردم در این شبکه‌ها اخلاق را رعایت کنند ولی بازهم هستند کسانی که با اهداف برنامه‌ریزی‌شده قصد مسموم کردن این فضا را داشته و سعی در متشنج کردن فضای کشور از این طریق دارند.

    اسیدپاشی اصفهان و تبلیغات جریان‌های مغرض در شبکه‌های اجتماعی

    معاون فناوری اطلاعات و رسانه‌های نوین قرارگاه فضای‌مجازی سازمان بسیج یکی از کارشناسانی است که معتقد است با فعال بودن این شبکه‌ها در کشور هرروز باید شاهد آسیب و اتفاق جدیدی در کشور باشیم. روح‌الله مومن نسب در این خصوص به خبرنگار میزان می‌گوید: بازار شایعات در شبکه‌های اجتماعی به حدی داغ است که دیدیم در موضوع اسیدپاشی روایات مختلف و شایعه‌سازی‌هایی در این زمینه صورت گرفت که هیچ نسبتی با واقعیت نداشتند؛ مثلاً گفته شد در همه استان‌ها این اتفاق افتاده درصورتی‌که این اتفاق مذموم تنها برای 4 نفر در اصفهان افتاده است که از این 4 نفر، دو نفر آسیب جدی دیده‌اند و 2 نفر آسیبشان سطحی بوده است؛ ولی تبلیغات جریان‌های مغرض در شبکه‌های اجتماعی به‌گونه‌ای بود که القا می‌شد در همه‌جای کشور این اتفاق شنیع رخ‌داده و همین امر بخش مهمی از مردم را دچار وحشت و سردرگمی کرد.

    او برای چندمین بار بر ضرورت مسدودسازی شبکه‌های اجتماعی تلفن همراه تأکید می‌کند و می‌افزاید: امروزه پایش و پالایش محتوا در فضای‌مجازی امری بدیهی است و عموماً دولت و حکومتی را در جهان پیدا نمی‌کنید که حاضر باشد فضایی در کشورش به وجود آید که خارج از قوانین آن کشور تعریف شود و قابلیت رصد بزه و ردگیری بزهکار در آن فضا وجود نداشته باشد.

    «شبکه‌های اجتماعی» موبایل منحصر به محصولات خارجی نیست

    معاون مرکز فضای‌مجازی بسیج کشور با بیان اینکه وقتی بحث فیلترینگ شبکه‌های اجتماعی مطرح می‌شود منظور این است که تمام راهکارهای موجود درزمینهٔ پایش و پالایش این شبکه‌ها بررسی شده است، می‌گوید: وقتی معاون اول قوه‌قضاییه بحث مسدودسازی شبکه‌های اجتماعی تلفن همراه را مطرح می‌کند، منظورشان این نیست که باید همه شبکه‌های اجتماعی را ببندیم؛ چراکه شبکه‌های اجتماعی موبایل منحصر به محصولات خارجی نیست و اکنون در ایران شبکه‌های اجتماعی بسیاری وجود دارد که هر یک از آن‌ها می‌توانند جایگزین مناسبی برای نمونه‌های خارجی باشند.

    چرا نمی‌توان محتوای شبکه‌های اجتماعی را به‌صورت جزئی فیلتر کرد؟

    البته در این میان برخی از افراد بر فیلتر محتوای مجرمانه در فضای‌مجازی تأکید می‌کنند؛ اما این کارشناس شبکه‌های اجتماعی معتقد است که امکان این نوع فیلتر در شبکه‌های اجتماعی تلفن همراه فراهم نیست؛ چراکه سرور اصلی این شبکه‌ها خارج از خاک کشورمان قرار دارد.

    مومن‌نسب با تأکید بر فیلتر شبکه‌های اجتماعی خارجی، به دلایلی که به استناد آن‌ها نمی‌توان محتوای شبکه‌های اجتماعی خارجی را به‌صورت جزئی و بخشی فیلتر کرد، پرداخته و می‌افزاید: هر کدام از این شبکه‌های اجتماعی در دنیا از یک یا چند پروتکل خاص استفاده می‌کنند و در دنیای مجازی بیش از 65 هزار پروتکل وجود دارد که اگر وزارت ارتباطات بخواهد روی این پروتکل‌ها اعمال محدودیت کند اولاً باید توان اعمال محدودیت بر روی این پروتکل‌ها را داشته باشد که اکنون ندارد، زیرا اغلب نرم‌افزارهای ارتباطی تلفن همراه (OTTها) محتوا را رمزگذاری می‌کنند و کلید این رمز نیز نزد شرکت ارائه‌دهنده خدمات است. به‌عنوان‌مثال فیسبوک و اینستاگرام از SSL، اسکایپ از Custom Encyption، واتس‌آپ از XMPP TLS  با عنوان FUN XMPP و وایبر از پروتکل خاص خود استفاده می‌کند؛ به این معنا که مثلاً عکسی که از طریق این نرم‌افزارها ارسال می‌شود، از مبدأ کد شده و در مقصد با کلید خاص خود رمزگشایی می‌شود؛ درنتیجه وزارت ارتباطات طبیعتاً امکان تشخیص محتوا بر روی گیت‌وی را ندارد و اگر کلید محتوا را پیدا کند شرکت موردنظر به‌سرعت الگوی رمزگذاری خود را تغییر داده و عملاً تمام تلاش‌ها بی‌نتیجه می‌ماند.

    معاون سابق مرکز رسانه‌های دیجیتال وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی با اشاره به علت دوم یادآور می‌شود: وقتی یک مطلب توسط یک نفر در شبکه‌های اجتماعی منتشر می‌شود، افراد زیادی آن را بر روی داشبورد خود یا در صفحه جستجو و دیگر بخش‌های نرم‌افزار مشاهده می‌کنند و بستن محتوای مطلب آن فرد در همه صفحات امکان‌پذیر نیست، درنتیجه برای جلوگیری از انتشار یک مطلب مجرمانه باید داشبورد تمام دوستان این کاربر و تمام بخش‌هایی که مطلب در آن‌ها منتشر می‌شود نیز فیلتر شود و به این شکل تمام این نرم‌افزار بسته خواهد شد.

    به گفته مومن‌نسب اگر تعداد کاربران یکی از این نرم‌افزارها را یک‌میلیون نفر فرض کنیم، این یک‌میلیون نفر هرروز مطالبی را ارسال و دریافت می‌کنند، درنتیجه ترافیک شبکه آن‌قدر بالاست که نمی‌توان به‌راحتی همه محتوا را پردازش و پالایش کرد و اگر به فرض چنین توانی در وزارت ارتباطات به وجود آید، پروسس محتوا بر روی سرعت ارتباط کاربران به‌شدت تأثیر خواهد گذاشت و عملاً ارتباطات از آنلاین به آفلاین تبدیل می‌شود.

    کاربران در سراسر جهان می‌توانند از شبکه‌های اجتماعی ایرانی استفاده کنند

    بر اساس اظهارات مومن‌نسب به‌خوبی می‌توان گفت که بستن شبکه‌های اجتماعی خارجی تلفن همراه ضرورتی انکارناپذیر است؛ ولی برخی معتقدند به دلیل عقب نماندن از نرم‌افزارهای ارتباطی دنیا باید این شبکه‌ها در کشور فعال باشند. عضو سابق دبیرخانه کارگروه تعیین مصادیق محتوای مجرمانه در این زمینه نیز استدلال روشنی را بیان می‌کند.

    مومن‌نسب با اشاره به این مطلب که بستن و فیلتر کردن این شبکه‌های اجتماعی به معنای عقب ماندن ما از نرم‌افزارهای ارتباطی دنیا نیست، می‌افزاید: در حال حاضر در کشورمان تعداد قابل‌توجهی شبکه‌اجتماعی ایرانی مثل ساینا که متعلق به همراه اول است و بیسفون وجود دارد که در هفته‌های گذشته توسط وزیر ارتباطات افتتاح شدند یا نرم‌افزارهای دیگری مثل دیالوگ که متعلق به شرکت جی آل ایکس است و یا رایفون که توسط شرکت رایتل و شمسه که توسط شهرداری تهران و قاصدک که متعلق به سازمان تبلیغات است، عرضه شده است، پس کاربران ایرانی و غیر ایرانی در سراسر جهان می‌توانند از شبکه‌های ارتباطی و اجتماعی ایرانی استفاده کنند و ما نیازی به نمونه‌های خارجی نداریم.

    در دنیا به چه صورت با شبکه‌های اجتماعی خارجی برخورد می‌شود؟

    ناگفته نماند که فعال بودن این شبکه‌ها ضربه‌های زیادی به اقتصاد کشور وارد می‌کند؛ چراکه سازندگان این شبکه‌های اجتماعی بدون اینکه مالیات بپردازند و به قوانین کشورمان پایبند باشند به فعالیت خود ادامه می‌دهند و این موضوع آسیب‌های زیادی را برای کشور به همراه دارد و به خاطر همین آسیب‌هاست که برخی از کشورها با روش‌های مختلف به مقابله با این شبکه‌های اجتماعی می‌پردازند.

    مومن‌نسب با اشاره به برخورد کشورهای دیگر با شبکه‌های اجتماعی خارجی می‌گوید: در دنیا به سه شکل با شبکه‌های اجتماعی خارجی برخورد می‌کنند، برخی کشورها این نرم‌افزارها را به‌طورکلی مسدود می‌کنند، برخی کشورهای دیگر شرکت‌های سازنده این شبکه‌ها را مجبور می‌کنند در خاک کشورشان نمایندگی داشته باشند و سرور اطلاعات کاربران آن کشور در همان کشور باشد و قوانین آن کشور در این شبکه‌ها اعمال شود.

    این عضو مرکزی جبهه انقلاب اسلامی در فضای‌مجازی می‌افزاید: در برخی از کشورها برند و هسته این نرم‌افزارها خریداری می‌شود، ولی همه مراحل بازتولید آن‌ها در همان کشور انجام می‌شود و بر این اساس امکان نظارت و اعمال قانون در این محصولات برای آن کشور وجود دارد و اگر قوانین توسط فرد یا افرادی نقض شود، اطلاعات متخلفین جهت تعقیب و رسیدگی به دستگاه قضایی تحویل داده می‌شود، درنتیجه دسترسی قانون‌شکنان را محدود می‌کنند و به‌هرحال همه‌چیز تحت قوانین داخلی آن کشور خواهد بود. مثلاً در کشور چین شرکت‌های اینترنتی آمریکایی علیرغم پرداخت عوارض و مالیات، هرسال یک‌مرتبه باید به دولت چین گزارش ارائه دهند و درخواست تمدید مجوز دهند، ولی متأسفانه شرکت‌های تجاری ثروتمند تولیدکننده این نرم‌افزارها در کشور ما نمایندگی ندارند و مالیات و عوارض نمی‌دهند و مجوزهای قانونی لازم نیز دریافت نکرده‌اند و به دستگاه‌های مسئول نیز پاسخگو نیستند.

    وی تأکید می‌کند: شبکه‌های اجتماعی خارجی فعال در کشور ما علاوه بر اینکه مجوزهای لازم را ندارند و به قوانین ما نیز احترام نمی‌گذراند، بعضاً جمهوری اسلامی ایران را نیز در محیط نرم‌افزار خود به رسمیت نمی‌شناسند؛ درنتیجه دولت و قوه‌قضاییه عملاً راهی جز مسدودسازی کامل برای مواجهه با جرائم در این نرم‌افزارها و حفاظت از حقوق شهروندی ایرانیان ندارند.

    طرح فیلترینگ هوشمند با شکست مواجه می‌شود

    اگرچه وزیر ارتباطات پس از ضرب‌الاجل قوه‌قضاییه اعلام کرد که قصد دارد برای حذف مصادیق مجرمانه از شبکه‌های اجتماعی تلفن همراه، فیلترینگ هوشمند را راه‌اندازی کند ولی به اعتقاد مومن‌نسب امکان این نوع فیلترینگ در کشور ما وجود ندارد. او با اشاره به دلایل عدم اجرای فیلترینگ هوشمند در کشور، اظهار می‌کند: وزارت ارتباطات چندی پیش اعلام کرد که با مرکز ملی فضای‌مجازی تفاهم‌نامه‌ای را در این رابطه امضا کرده‌اند که بر اساس این تفاهم‌نامه فیلترینگ هوشمند در کشور اجرا می‌شود.

    این کارشناس فضای‌مجازی ادامه می‌دهد: تعریف کلی از فیلترینگ هوشمند جایی ارائه نشده است، ولی به‌ظاهر قرار است یک ربات طراحی شود که بتواند بد را از خوب تشخیص دهد! به نظر بعید است چنین قابلیتی وجود داشته باشد که بتواند به‌دقت محتوای متن و عکس و ویدئو، حتی ویدئو استریم را دریافت کند، به‌سرعت تجزیه و بررسی کرده، با قوانین تطبیق دهد و در صورت مغایرت جلو انتشار آن را بگیرد.

    مومن‌نسب با تأکید بر احتمال این‌که منظور وزارت ارتباطات از فیلترینگ هوشمند همان فیلترینگ محتوایی است، تصریح می‌کند: سیستم فیلترینگ محتوایی به این شکل است که اگر در صفحه‌ای از اینترنت یک پاراگراف و یا یک عکس غیرقانونی وجود داشته باشد، بر اساس الگوهای متنوع و دقیق از پیش طراحی‌شده، کل محتوای متن، عکس یا ویدئو توسط نرم‌افزار بررسی می‌شود، سپس آن قسمت از محتوا که با الگو تطابق دارد را از متن محتوا حذف کرده و سپس اجازه انتشار می‌دهد.

    این کارشناس شبکه‌های اجتماعی می‌افزاید: البته چنین نرم‌افزاری با توان تحمل بار گیت‌وی در کشور ما وجود ندارد و من بعید می‌دانم به این سادگی بتوان سیستم فیلترینگ محتوایی را نیز بر روی تمام اینترنت کشور پیاده کرد و ازآنجایی‌که بیش از 75% ترافیک گیت‌وی (دروازه اطلاعات) شرکت دولتی ارتباطات زیرساخت رمز است و وزارت ارتباطات می‌تواند تنها در کمتر از 25% ترافیک گیت‌وی فیلترینگ هوشمند یا محتوایی را اعمال کند، عملاً اجرای این طرح در خرداد سال آینده نتیجه ملموسی در بر نخواهد داشت و به نظر می‌رسد این تفاهم‌نامه نمایشی است و باهدف وقت‌کشی غیرمسئولانه طراحی‌شده است.

    برای مقابله با فضای اسیدی شبکه‌های اجتماعی چه باید کرد؟

    آسیب‌های شبکه‌های اجتماعی تلفن همراه هرروز بیشتر از دیروز می‌شود و وزارت ارتباطات هنوز هم برای مسدودسازی این شبکه‌ها و جایگزین کردن نرم‌افزارهای ایرانی با خارجی امروز و فردا می‌کنند، درحالی‌که با توجه به تهدید بالای این نرم‌افزارها و همچنین استفاده نابهنجار بسیاری از افراد ازاین‌گونه شبکه‌های اجتماعی که حاصل بومی نکردن و عدم آموزش استفاده صحیح از این ابزارهای ارتباطی است، مسئولان را به اتخاذ تدابیری در این زمینه مجاب کند.

    ازاین‌رو مومن‌نسب بر ضرورت راه‌اندازی شبکه ملی اطلاعات با بهره‌گیری از نخبگان جوان ایرانی تأکید می‌کند و می‌گوید: در این زمینه البته اقداماتی انجام‌شده است ولی باید در این خصوص سرعت اجرا و ضیق وقت مورد توجه قرار گرفته و از جوانان نخبه ایرانی استفاده شود؛ به‌عنوان‌مثال سازمان تبلیغات اسلامی نرم‌افزاری طراحی کرده است که مدعی است می‌تواند فیلترینگ هوشمند را اعمال کند که گویا موضوع تفاهم‌نامه فیلترینگ به‌اصطلاح هوشمند نیز مربوط به همین نرم‌افزار است، درصورتی‌که بررسی‌های ما مشخص کرد قطعاً این نرم‌افزار توان موردنیاز و ضریب خطای قابل دفاع برای استفاده بر روی گیت‌وی را ندارد، از سوی دیگر اجرای آزمایشی آن نیز به خرداد 94 موکول شده است که با توجه به مصادیق مجرمانه‌ای که به‌سرعت در فضای‌مجازی منتشر می‌شود و همچنین سرعت تغییرات مبنایی در بسترهای مخابراتی و پروتکل‌ها، باید به‌سرعت تدبیر کرد تا مردم و خانواده‌ها بیش از این از آسیب‌های این شبکه‌ها ضربه نخورند و کشور دچار مشکلات متعدد غیرقابل‌جبران نشود.

    این کارشناس فضای‌مجازی تنها راه برخورد با این شبکه‌ها را مسدودسازی کامل و فوری آن‌ها و تقویت شبکه‌های اجتماعی داخلی می‌داند و می‌افزاید: در حال حاضر نرم‌افزارهای داخلی در کشور وجود دارد که البته با ایراداتی همراه است ولی اگر از نخبه‌های ایرانی در تولید آن‌ها استفاده شود، نرم‌افزارهای قوی‌تری تولید خواهیم کرد.

    وی با بیان اینکه تشویش اذهان عمومی از طریق نشر اکاذیب ازنظر قانون جرم است، تصریح می‌کند: هر زمان شایعه‌ای باعث برهم زدن آرامش جامعه شود مدعی‌العموم موظف است به این موضوع ورود پیدا کند و زمینه‌های ارتکاب جرم و بسترهای جرم خیز را از بین ببرد و اگر تعلل کند، مردم و جامعه از این فضای به‌هم‌ریخته، آسیب جدی می‌بینند و ترس و وحشتی که به جان مردم می‌اندازند بیشتر آسیبش به خانواده‌ها و مردم عادی وارد می‌شود و عملاً عملکرد دستگاه قضا را نیز مختل می‌کند.

    معاون دو دوره جشنواره و نمایشگاه بین‌المللی رسانه‌های دیجیتال تأکید می‌کند: به نظر بنده و کارشناسان و مردم و خانواده‌ها، دستگاه قضا باید این شبکه‌های به‌واقع ضداجتماعی را مسدود کند و وزارت ارتباطات نیز نمونه‌های داخلی را تقویت کند و به جوان‌های نخبه ایرانی اعتماد کند؛ چراکه همه کشورها مبتنی بر خواست مردم و فرهنگ و قوانین خودشان شبکه‌های اجتماعی خاص خودشان را تولید کرده‌اند، مانند تانگو ژاپنی، واتس‌اپ و اینستاگرام آمریکایی، وایبر اسراییلی، تلگرام آلمانی، هایک هندی و… و ما در ایران نیز باید چنین کاری را انجام دهیم و هیچ گریزی از آن نیست.

    فردا دیر است…

    ناگفته پیداست که فیلتر کردن شبکه‌ها و ابزارهای مکالمات اینترنتی آخرین راه‌حل در برخورد با پدیده‌های تهدیدزا است و عملکرد شبکه‌هایی چون وایبر و واتس آپ در انتشار شایعات و اخلال در نظم و امنیت عمومی کشور، فیلترینگ آن‌ها را ناگزیر می‌کند. پس انتظار می‌رود مسئولان در وزارت ارتباطات هر چه زودتر با تقویت شبکه‌های اجتماعی داخلی و عرضه آن‌ها به بازار و دستگاه قضایی با صدور دستور شبکه‌های خارجی، مردم را از آسیب‌های شدید آن‌ها مصون دارند که فردا برای این اقدام خیلی دیر است. پس باید از همین امروز دست‌به‌کار شوند/.

    گزارش: زهرا کریمی


  4. رابطه جنسی آنلاین ۸۵% مردان استفاده‌کننده از فضای‌مجازی

    اکتبر 10, 2014 توسط روح الله مومن نسب

    مومن‌نسب با اشاره به گزارش یک موسسه معتبر بین‌المللی مستقر در آمریکا اظهار کرد: ۸۵٪ مردان و۵۰٪ زنان بصورت هفتگی یا ماهانه در فضای مجازی پورنو می بینند و تعداد 50% از افراد زیر 17 سال استفاده‌کننده از اینترنت پیشنهاد نمایش رفتار غیراخلاقی داشته‌اند.
    به گزارش خبرنگار علم و فناوری صبح قزوین، نشست تخصصی فضای‌مجازی، باهمت شبکه اجتماعی اندیشگر و کانون فرهنگی هنری مسجد کریم اهل‌بیت (ع)، در این مسجد برگزار شد.
    روح‌الله مومن‌نسب، معاون سابق مرکز رسانه‌های دیجیتال وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در این نشست با اشاره به اهداف سازندگان شبکه‌های اینترنتی خارجی از راه‌اندازی آن‌ها اظهار داشت: استفاده از فضای‌مجازی با مدل آمریکایی، تعالی و رشد در پی ندارد و این ابزار در جهت پیشرفت افراد جامعه ما به وجود نیامده‌اند.
    وی افزود: اهداف تشکیل و توسعه این فضاها در جهت اهداف انقلاب اسلامی نیست و بر اساس فرمان امام خامنه‌ای باید «مواجهه فعال و مبتکرانه با فضای‌مجازی» داشته باشیم.
    مومن‌نسب با تأکید بر این مهم که بسیاری از افراد در استفاده از این نوع شبکه‌ها حس مبارزه و مواجهه فعال ندارند؛ تشریح کرد: در آمریکا اینترنت به‌عنوان یکی از نیروهای پنج‌گانه ارتش شناخته می‌شود و در برخی از کشورهای اروپایی رئیس دادگستری کشور، مدیریت فضای‌مجازی را برعهده دارد.
    وی اضافه کرد: در برخی دیگر از کشورها نیز سیاست‌گذاری، مدیریت و کنترل اینترنت برعهده دولت است اما در ایران با تدبیر امام خامنه‌ای، پس از برگزاری جلسات کارشناسی متعدد در حضور معظم له، شورای‌عالی فضای‌مجازی در سطح مقامات تراز اول کشور و به دستور مستقیم ایشان راه‌اندازی شد.
    در فضای‌مجازی باید انقلاب صورت بگیرد
    این کارشناس فضای‌مجازی خاطرنشان کرد: اهمیت شکل‌گیری این شورا و استفاده از فضای‌مجازی به حدی است که رهبر عزیز انقلاب در سخنان خود می‌فرمایند: اهمیت فضای‌مجازی به‌اندازه اهمیت انقلاب اسلامی است و در سخنی دیگر می‌فرمایند: در فضای‌مجازی باید انقلاب صورت گیرد و اگر می‌توانستم خود ریاست این شورا را به عهده می‌گرفتم.
    وی افزود: با همه این تأکیدات متأسفانه طی ۳ سال گذشته، هیچ‌کدام از ۴۰ دستور حضرت آقا به این شورا اجرا نشده است.
    تمامی ابعاد زندگی انسان درگیر فضای‌مجازی است
    مومن‌نسب با تأکید بر اینکه فضای‌مجازی شامل تجارت، فناوری اطلاعات، دیپلماسی عمومی و غیره می‌شود، بیان کرد: به‌جرئت می‌توان گفت اکنون فضای‌مجازی تمامی ابعاد زندگی انسان را با خود درگیر کرده است.
    وی در ادامه آفات کنونی فضای‌مجازی را برشمرد و گفت: طبق آمارهایی که توسط ۲ موسسه معتبر بین‌المللی که دفتر مرکزی آن‌ها در ایالات‌متحده آمریکا است منتشر کرده‌اند، ۸۵٪ مردان و۵۰٪ زنان بصورت هفتگی یا ماهانه در فضای مجازی پورنو می بینند و تعداد 50% از افراد زیر 17 سال استفاده‌کننده از اینترنت پیشنهاد نمایش رفتار غیراخلاقی داشته‌اند.
    این کارشناس افزود: به‌جز آلودگی‌ها و تأثیرات روانی حادی که دیدن این‌گونه فیلم‌ها و تصاویر بر فرد و جامعه می‌گذارد، 88٪ از صحنه های فیلمهای پورنو مروج و محرک اعمال خشونت فیزیکی است و 49٪ از صحنههای خشونت کلامی را به فرد و جامعه تزریق می‌کند.
    وی خاطرنشان کرد: ۸۳ درصد از دانش آموزان برای اولین بار قبل از سن ۱۲ سالگی در این فضا فیلم‌های غیراخلاقی مشاهده می‌کنند.
    مومن‌نسب افزود: 83% از دانش آموزان برای اولین بار قبل از سال‌های نوجوانی یعنی در سال‌های قبل از 12 سالگی در اینترنت فیلم پورنو دیدهاند.
    محتوای شبکه‌های مجازی خارجی با فرهنگ کشور ما سنخیت ندارد
    این کارشناس فعال فضای‌مجازی با اشاره به این امر که محتوای شبکه‌های مجازی خارجی با فرهنگ کشور ما سنخیت ندارد؛ تصریح کرد: کشور ایران به بیش از ربع قرن است که از خدمات اینترنتی استفاده می‌کند و وزارت ارتباطات به‌صورت انحصاری پهنای باند وارد کشور می‌کند و سالانه حداقل ۴ هزار میلیارد تومان از این طریق ارتباطات و فناوری اطلاعات درامد کسب می‌کند تا مشکلات پدید آمده به‌واسطه ورود این محصولات فناوری را از میان ببرد و کشور ما را از وابستگی بی‌حدوحصر به محصولات خارجی در این صنعت بی‌نیاز کند ولی متأسفانه تنها دلال پهنای باند و واردکننده انحصاری محصولات خارجی در این عرصه شده است.
    وی ادامه داد: البته اولین و ابتدایی‌ترین وظیفه شورای‌عالی فضای‌مجازی این است که جلو سیاست‌گذاری، قانون‌گذاری، اجرا و نظارت همزمان وزارت ارتباطات بر عملکرد خودش را بگیرد که متأسفانه شاهد آن هستیم که متهمان اصلی در وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات مأمور به اداره شورای‌عالی فضای‌مجازی نیز شده‌اند و همین امر باعث خنثی شدن این شورا و ادامه پیشرفت در وابستگی کشور به کشورهای غربی در فضای‌مجازی شده است.


  5. 89 درصد محتوای شبکه‌های اجتماعی خارجی موبایل، غیراخلاقی است

    اکتبر 7, 2014 توسط روح الله مومن نسب

    روح‌الله مومن‌نسب، کارشناس فضای‌مجازی بابیان اینکه 89 درصد محتوای شبکه‌های اجتماعی موبایل غیراخلاقی است، تنها راه مقابله را تولید نرم‌افزارهای داخلی می‌داند.
    به گزارش خبرگزاری میزان، نحوه به‌کارگیری فن‌آوری‌های ارتباطی ازجمله شبکه‌های اجتماعی یکی از موضوعات مهمی بود که در جلسه مسئولان عالی قضایی از سوی رئیس دستگاه قضایی کشور مطرح شد. خروج اطلاعات شخصی کاربران در شبکه‌های اجتماعی به بیرون از کشور و فراهم شدن امکان جاسوسی ازجمله مخاطرات مهمی بود که آیت‌الله آملی لاریجانی بدان اشاره کردند و دستگاه قضا را موظف به برخورد با نقض‌کنندگان حریم شخصی افراد دانستند. ازاین‌رو برای آگاهی بیشتر مخاطبین این شبکه‌های اجتماعی و همچنین بررسی مصادیق مجرمانه‌ای که در این شبکه‌های اجتماعی اتفاق می‌افتد، به گفت‌وگو با روح‌الله مومن‌نسب کارشناس فضای‌مجازی و شبکه‌های اجتماعی پرداخته‌ایم که مشروح آن در اختیار شما قرار می‌گیرد.
    در این شبکه‌ها شاهد ضایع شدن حقوق مردم هستیم نه استیفای حقوق آنان
    –    آقای مومن‌نسب! در حال حاضر با انواع و اقسام شبکه‌های اجتماعی مواجه هستیم که باعث شدند همه اقشار جامعه از دانش‌آموزان و دانشجویان گرفته تا برخی از مسئولین کشور وقت خود را برای مدتی در آن‌ها بگذارند و به‌نوعی این شبکه‌ها جزئی از زندگی‌شان شده است. به اعتقاد شما اگر در این شبکه‌های اجتماعی حقی از شخصی ضایع شود تا چه اندازه می‌توان حقوق مردم را استیفا کرد؟
        شبکه‌های اجتماعی یکی از انواع محصولات فناوری اطلاعات است که زیرشاخه‌های مختلفی دارد؛ شبکه اجتماعی تلفن همراه، میکروبلاگ ها، چت روم‌ها، تالارهای گفتگو، ویدئو شیرینگ و … که رسانه‌های کاربرمحور هستند در دنیا و در ایران وجود دارد. شبکه‌های اجتماعی تلفن همراه از چند فناوری مبتنی بر گوشی استفاده می‌کنند و یک‌جور اپراتور مجازی هستند و با این اپراتورها می‌توان مکالمه صوتی، تصویری و متنی داشت ولی مثل اپراتورهای همراه اول یا ایرانسل نیستند که اگر کسی برای شما مزاحمت ایجاد کرد قابل‌پیگیری باشد. در بعضی از این شبکه‌های اجتماعی مثل وایبر که سرور آن در خاک رژیم صهیونیستی است و رئیس آن یک افسر موساد است و صددرصد جاسوسی است حقوق مردم قابل استیفا نخواهد بود. همین‌طور در واتس‌آپ، اینستاگرام و فیس‌بوک. درنتیجه به‌راحتی می‌توان به سؤال شما پاسخ داد که با این وضعیت که در این اپراتورها وجود دارد چگونه می‌توان حقوق مردم را استیفا کرد؟ آنچه ما در این شبکه‌ها شاهد هستیم تنها ضایع شدن حقوق مردم است نه استیفای حقوق آنان.
    البته در کنار عدم استیفای حقوق مردم در این شبکه‌های به‌اصطلاح اجتماعی، شاهد هستیم که بعضاً محتواهای مجرمانۀ بسیاری در این شبکه‌ها وجود دارد. برخی در این شبکه‌ها به دیگران توهین می‌کنند و یا مسائل خلاف اخلاق بسیاری در این شبکه‌های اجتماعی ازجمله وایبر اتفاق می‌افتد.
    –    اگر ممکن است به‌عنوان کسی که وضعیت این شبکه‌ها را رصد می‌کنید کمی در رابطه با مصادیق و محتوای مجرمانه‌ای که ممکن است در این شبکه‌ها اتفاق بیفتد و معاون اول قوه‌قضائیه نیز در نامه‌ای به وزیر ارتباطات به دلیل این محتوای مجرمانه شبکه‌های اجتماعی خواستار مسدودسازی این شبکه‌ها شدند، توضیح دهید.
        وقتی خوب نگاه می‌کنیم و ترکیب اعضای شورای‌عالی فضای‌مجازی را نیز می‌بینیم؛ متوجه خواهیم شد که تقریباً یک خلاصه‌ای از تمام مسئولین کشور در این شورا عضو هستند؛ یعنی شما می‌بینید که رئیس‌جمهور در فضای حقیقی از مقام معظم رهبری حکم می‌گیرد و در فضای‌مجازی هم به‌عنوان رئیس شورای‌عالی فضای‌مجازی، رئیس قوه‌قضائیه و مقننه نیز همین‌طور و معنی این کار این است که فضای‌مجازی کاملاً در قد و قامت فضای حقیقی باید موردتوجه قرار گیرد. خب طبیعی است که هر جرمی در جغرافیای هر کشوری اتفاق بیفتد بر اساس قوانین همان کشور این جرم باید قابل‌رسیدگی باشد و هر قانونی در فضای حقیقی داریم در فضای‌مجازی هم قابل‌اعمال باشد و در همه دنیا همین‌طور است.
    اشاعه فحشا در شبکه‌های اجتماعی
        به‌عنوان‌مثال بر اساس بند 2 ماده 6 قانون مطبوعات، اشاعه فحشا و منکرات و تشویق به فساد و فحشا جرم محسوب می‌شود. این موضوع در ماده 15 قانون جرائم رایانه‌ای و ماده 639 قانون مجازات اسلامی نیز وجود دارد. الآن شاهد هستیم که در برخی از این شبکه‌های اجتماعی دعوت به فساد و فحشا به‌صورت عمومی صورت می‌گیرد؛ مثلاً یک شبکه اجتماعی در حال حاضر هست که مخصوص موارد خلاف اخلاق است، هر اتفاقی که در این شبکه می‌افتد دعوت به فساد است که مخالف نص صریح قانون است.
    استفاده ابزاری از افراد
        مسئله بعد استفاده ابزاری از افراد اعم از زن و مرد است. عده‌ای در این شبکه‌های اجتماعی افراد را فریب می‌دهند. بارها در این زمینه طرح شکایت شده است. ازآنجایی‌که در این شبکه‌ها تنها شماره مشخص است، به‌راحتی افراد می‌توانند مورد سوءاستفاده قرار گیرند. آقا به اسم یک خانم ارتباط برقرار می‌کند و آن خانم هم نمی‌داند با یک آقا در ارتباط است. آرام‌آرام این ارتباطات ادامه پیدا می‌کند و منجر به یک قرار فیزیکی در منزل آن آقا می‌شود. بعد وقتی به خانه آن فرد می‌رود تازه متوجه می‌شود که همه این اتفاقات فریب بوده است. پرونده‌هایش در دادگستری موجود است که متعدد این اتفاق افتاده است به‌خصوص قشر دانش‌آموز که قدرت تشخیص ندارند و در این فضا خیلی فریب می‌خورند.
    محتوای نامشروع و توهین به مقدسات
        توهین به جنس زن، محتوای نامشروع، توهین به مقدسات بر اساس بند 1 ماده 6 قانون مطبوعات نیز ازجمله مصادیق مجرمانه‌ای است که در این شبکه‌ها اتفاق می‌افتد. بنده خودم به‌محض این‌که برای بررسی به این شبکه‌ها وارد شدم تعداد زیادی مباحث غیراخلاقی دیدم که خود این شبکه‌ها پیشنهاد می‌دهند. اهانت به دین اسلام بند 7 ماده 6 قانون مطبوعات و ماده 513 قانون مجازات اسلامی و اهانت به انبیای الهی متأسفانه در این فضاها زیاد دیده می‌شود.
    تبلیغ به نفع گروه‌های مخالف اسلام
        تبلیغ به نفع گروه‌های مخالف اسلام و سازمان‌های تروریستی مانند گروهک منافقین (مجاهدین خلق) که از طریق این شبکه‌ها در حال یارگیری هستند و به‌صورت متمرکز و پرحجم کار می‌کنند. مثلاً بهائیت و وهابیت تمام انرژی‌شان را روی شبکه‌های اجتماعی گذاشته‌اند و از طریق این شبکه‌ها تبلیغ می‌کنند. شما می‌بیند در خانه خودتان بچه شما جذب یکی از این فرقه‌ها شده و شما اصلاً خبر ندارید و تا جایی پیش می‌رود که یکی از تروریست‌های دانشمندان هسته‌ای بچه‌ای است که خانواده‌اش فکر می‌کردند در اتاق نشسته و بچه آرامی است ولی از طریق فضای‌مجازی جذب‌شده و آموزش‌دیده است.
    نقل مطلب از بعضی گروه‌های مخالف با اسلام از خارج از کشور خیلی زیاد در این شبکه‌ها وجود دارد. الآن تمام شبکه‌های ماهواره‌ای در این شبکه‌های اجتماعی اکانت دارند و با کاربران ارتباط می‌گیرند و علیه اسلام و جمهوری اسلامی ایران اقدام می‌کنند.
    اهانت به حضرت امام خمینی (ره)‌ و امام خامنه‌ای و مراجع عظام تقلید
        اهانت به حضرت امام خمینی (ره)‌ و امام خامنه‌ای و مراجع‌تقلید طبق ماده 514 قانون مجازات اسلامی که در قانون جرم‌انگاری شده است، در این شبکه‌ها دیده می‌شود. در این فضا به‌شدت یک موج اهانت به حضرت امام (ره)‌ ایجاد می‌شود و بعد می‌بینیم افرادی که مطلب اصلی را منتشر می‌کنند در خارج از کشور هستند و ما تنها به کسانی دسترسی داریم که این مطلب را در این شبکه‌ها بازنشر می‌دهند و آن فرد اصلی که این مطالب را منتشر و هدایت می‌کند همچنان با جوانان این سرزمین در ارتباط است و در کشور مجرم‌سازی می‌کند. این مجرم‌سازی باعث می‌شود ما برای مقابله با جرم مجبور شویم با بدنه جامعه درگیر شویم و این درگیری حتماً باعث ایجاد نارضایتی شده و این نارضایتی قطعاً به نفع آن شخصی، گروه یا کشوری است که این کار را انجام داده و هیچ آسیبی نیز به او وارد نمی‌شود.
    محتوای مجرمانه علیه امنیت و آسایش ملی
        مسئله بعد محتوای مجرمانه علیه امنیت و آسایش ملی است. مثلاً تشکیل گروه در فضای‌مجازی یا هرگونه تهدید به بمب‌گذاری برای بر هم‌زدن امنیت کشور موضوع ماده 498 قانون مجازات اسلامی است. بر هم زدن آسایش و امنیت مردم بر اساس قانون جرم است ولی در این فضا به‌راحتی می‌توان گروهی ایجاد کرد درحالی‌که بر اساس ماده 10 قانون احزاب هرکسی بخواهد فعالیت حزبی و سیاسی به‌صورت تشکیلاتی انجام دهد باید از وزارت کشور و کمیسیون ماده 10 احزاب مجوز بگیرد. ما گروه‌های مخالف نظام بسیاری در این شبکه‌ها داریم که متأسفانه یارگیری می‌کنند و هیچ مجوزی هم ندارند. مثل این می‌ماند یک گروه سیاسی معاند با نظام در خارج از کشور بیاید در ایران شعبه بزند و در شرایط خاص مثل انتخابات بتواند حتی در فرآیند انتخابات تأثیرگذار باشد که این بر اساس قانون جرم است.
    اخلال در وحدت ملی از طریق طرح مسائل نژادی و قومی
        براساس بند 1 ماده 6 قانون مطبوعات انتشار محتوا علیه اصول قانون اساسی، بند 12 ماده 6 قانون مطبوعات، تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی، ماده 15 قانون مجازات اسلامی و اخلال در وحدت ملی مابین اقشار جامعه به‌ویژه از طریق طرح مسائل نژادی و قومی بر اساس بند 4 ماده 6 قانون مطبوعات، جرم محسوب می‌شود. شما می‌بینید در این فضا جدایی‌طلب‌ها به‌شدت دارند در منطقه‌های خودشان یارگیری می‌کنند و به تبلیغ مسائل قومیتی می‌پردازند تا فضای آرام کشور و آن منطقه را برهم بزنند.
    دسترسی گردانندگان شبکه‌های اجتماعی به کاربر بیشتر از دسترسی کاربر به شبکه‌های اجتماعی است
    –    خب پس با این مصادیقی که شما اشاره کردید به‌خوبی مشخص است که بر طبق قوانین باید با این مصادیق مجرمانه برخورد شود. آیا با توجه به این‌که سرور این شبکه‌ها در خاک یک کشور دیگر وجود دارد ما می‌توانیم به‌جز مسدودسازی اقدام دیگری انجام دهیم کمااینکه من شنیده‌ام برخی از کشورها این شبکه‌های اجتماعی را بسته‌اند؟
        بله کشورهایی هستند که اکثر این شبکه‌ها را مسدود کرده‌اند و نوع دیگری نمی‌توان با این شبکه‌ها برخورد کرد چون بستر این شبکه‌ها بر اساس یو.آر.ال نیست و IPمحور است نمی‌توانیم حتی یک عکس را در آن‌ها ببندیم؛ زیرا در ابتدا محتوای ارسال‌شده از طریق این نرم‌افزارها کد شود و کد باید رمزگشایی گردد و محتوا آنالیز شود تا بتوان یک عکس را فیلتر کرد. مسئله بعد این است که اگر به گفته فرمانده نیروی انتظامی ما در این شبکه‌ها رصد هم داشته باشیم و تمامی محتوای این‌ها را آنالیز کنیم نهایتاً می‌توانیم تنها تماشاچی باشیم و می‌توانیم ببینیم یک نفر با چه کسانی ارتباط دارد؛ مثل این می‌ماند که تولیدکنندگان و توزیع‌کنندگان مواد مخدر آزاد باشند و ما تنها به دنبال مصرف‌کنندگان برویم.
    یک مسئلهٔ دیگری که وجود دارد این است که گفته می‌شود می‌خواهید دسترسی مردم را به این شبکه‌ها ببندید! ولی این‌طور نیست، این شبکه‌های اجتماعی اشرافشان بر کاربر بیشتر است و درواقع دسترسی گردانندگان شبکه‌های اجتماعی به کاربرها و حریم خصوصی آن‌ها بسته می‌شود نه دسترسی کاربرها به آن‌ها. آن‌ها الآن این دسترسی را دارند که وارد فضای خصوصی افراد شوند و به بخش‌های بسیار مهم زندگی ما دسترسی کامل دارند و بدون تردید اطلاعات آن‌ها از ما، نسبت به اطلاعات خودمان از خودمان هم بیشتر است.
    نه‌تنها قوه‌قضائیه بلکه همه قوا باید به بحث شبکه‌های اجتماعی ورود پیدا کنند
    –    طبق نکاتی که شما بدان اشاره کردید ما با انواع و اقسامی از مصادیق مجرمانه در این فضا مواجه هستیم که بر اساس قانون، قوه‌قضائیه می‌تواند به این جرائم رسیدگی کند ولی وقتی بحث نظارت بر این شبکه‌ها مطرح می‌شود هجمه زیادی وارد می‌شود که مثلاً مسئولین ما با ورود تکنولوژی مخالف‌اند، تحلیل شما از این مباحث که امروزه در بسیاری از شبکه‌های اجتماعی مطرح می‌شود چیست؟ البته خیلی از مسئولین نیز نگران هستند که با مسدودسازی این شبکه‌های جلوی ورود تکنولوژی به ایران گرفته می‌شود؛ آیا واقعاً این‌گونه‌است؟
        مباحثی که ما در فضای‌مجازی با آن درگیر هستیم مربوط به یک یا ده مورد نیست پس همه قوا باید به این بحث ورود پیدا کنند. قوه‌مجریه بر اساس قانون اساسی باید حافظ منافع ملی و حریم خصوصی مردم باشد. به اعتقاد من افرادی که عضو این شبکه‌ها می‌شوند اغلب به‌واسطه جهلشان است که عموماً محصول را با تکنولوژی اشتباه می‌گیرند.
    ما باید شبکه‌های اجتماعی مبتنی بر فرهنگ و باورهای خودمان بسازیم
        ببیند شما می‌گویید شبکه اجتماعی و سریع همه ذهن‌ها می‌رود به سمت واتس‌اپ، وایبر و اینستاگرام، درحالی‌که این‌ها یک محصول هستند و ما باید شبکه‌های اجتماعی خودمان را بسازیم. آن‌ها بر اساس باورهای خودشان یک محصول از طریق فناوری اطلاعات ایجاد کرده‌اند که شخصی‌سازی‌شده است. برای آن‌ها خیلی از هنجارها و ناهنجاری‌های ما وجود ندارد. حجاب برای آن‌ها به‌عنوان یک هنجار مطرح نیست یا ازهم‌گسیختگی خانوادگی در غرب یک‌چیز عادی است، منتهی در ایران این مسائل جزو مؤلفه‌های هویت ملی ایران است. یکی از مسئولین هفته پیش گفته بود فیس‌بوک، وایبر و واتس‌آپ فناوری‌های روز جهان هستند درصورتی‌که من می‌خواهم بگویم این‌گونه نیست. این حرف‌ها به دلیل عدم شناخت از این فضا گفته می‌شود. این‌هایی که اسم برده شد محصول فناوری هستند که موفق شده با آن لابی صهیونیستی طوری جا بیفتد که وقتی می‌گوییم شبکه اجتماعی ذهن‌ها به سمت یک برند خاص، مثلاً فیس‌بوک می‌رود درحالی‌که این‌ها اساساً فناوری نوین نیستند.
    مسدودسازی این شبکه‌ها به معنای عدم دسترسی مردم به شبکه‌های اجتماعی نیست
        اگر ان‌شاءالله قوه‌قضائیه تصمیم بگیرد همه اپراتورهای مجازیِ خارجیِ تلفن همراه را مثل خیلی از کشورهای پیشرفته دیگر مسدود کند، معنی‌اش این نیست که دسترسی مردم به همه شبکه‌های اجتماعی بسته می‌شود. ما همین الآن بیش از 700 شبکه اجتماعی ایرانی در کشور داریم. شاید بیش از ده مورد هم شبکه اجتماعی موبایل داریم که به تعداد این‌ها نیز اضافه می‌شود؛ یعنی ما مثل وایبر در کشور نرم‌افزار گفتگو، قاصدک، انار و… را داریم یا مثل اینستاگرام، نرم افراز لنزور را داریم که بعضاً کارکرد آن خیلی بهتر از نمونه‌های خارجی است و ضمن جلوگیری از خروج ارز، باعث اشتغال‌زایی برای جوانان نخبه ایرانی نیز می‌شود.
    وقتی جرم مشهود اتفاق بی افتد، قوه‌قضائیه مستقیماً باید ورود پیدا کند
        از سوی دیگر در رابطه با انتقاد برخی از افراد به ورود قوه‌قضائیه در این زمینه باید بگویم تعداد زیادی قانون داریم که مستقیماً مصداق نقض آن‌ها در فضای‌مجازی دیده می‌شود؛ یعنی این‌ها جرم مشهود است که وقتی اتفاق می‌افتد، قوه‌قضائیه از ضابط قضایی تا مقام قضایی باید مستقیماً ورود پیدا کند و به‌سرعت جلوی آن را بگیرد، پس دغدغه مسئولین قضایی کشور در این زمینه کاملاً به‌جاست و کسانی که ژست مخالفت می‌گیرند باید دید اگر جای مالباختگان و آسیب دیدگان این فضا بودند و فرزند خود را ازدست‌داده بودند آیا همین‌گونه برخورد می‌کردند؟ البته ازنظر قانون اساسی، قوه قضایی مسئولیت پیشگیری از جرم را نیز دارد که نمی‌تواند نسبت به آن نیز بی‌تفاوت باشد.
    مطالب ما در سرور شبکه‌های اجتماعی ذخیره می‌شود
    –    آقای مومن‌نسب رئیس قوه‌قضائیه در شورای‌عالی قضایی مطرح کردند که این نرم‌افزارها مخاطراتی دارد که یکی از آن‌ها جاسوسی است ولی هنوز هم در سطح جامعه وقتی این حرف مطرح می‌شود بعضی می‌گویند من اطلاعات محرمانه‌ای ندارم که کسی بخواهد از آن جاسوسی کند اگر غیرازاین است پس هدف حضور گسترده وایبر اسرائیلی در کشور ما چه می‌تواند باشد؟ قطعاً آن‌ها برای خدمت‌رسانی به ایران کاری انجام نمی‌دهند.
        رئیس محترم قوه‌قضائیه در نظراتشان که بسیار کارشناسی و دقیق بود، به‌خوبی اشاره کردند که تمام مطالب مردم ما توسط سرورهای خارجی قابل رصد است. البته نه‌تنها قابل رصد است بلکه همه اطلاعات ما، قبل از اینکه خودمان یا دوستانمان ببینیم در سرور آن‌ها ذخیره می‌شود. یک فیلم در وایبر می‌فرستید، این فیلم در ابتدا روی سرور وایبر در سرزمین‌های اشغالی ذخیره می‌شود و نفر بعد که می‌خواهد این فیلم را ببینید باید آن را از سرور دانلود کند؛ یعنی علاوه بر رصد، اطلاعات را ذخیره می‌کنند.
    دومین منبع مالی شبکه‌های اجتماعی، فروش اطلاعات است
    –    هدفشان از این کار چیست؟ بعد با این اطلاعات چه می‌کنند؟
        ببینید دومین منبع مالی این شبکه‌های به‌اصطلاح اجتماعی از طریق فروش اطلاعات به کشورها و شرکت‌های دیگر است؛ یعنی اطلاعات افراد را جمع می‌کنند، دسته‌بندی کرده و به کشورهای دیگر می‌فروشند. مثلاً سازمان موساد و سیا اطلاعات مردم ایران را از این شبکه‌ها می‌خرند و این بسیار کم‌هزینه‌تر و کم‌خطرتر از این است که جاسوس پرورش دهند و به ایران بفرستند. سایت توئیتر در گزارشی گفته بود که در شش ماه گذشته به 55 کشور اطلاعات کشورهای دیگر را فروخته است. خب این یک نوع تجارت اطلاعات و جاسوسی است که دارد اتفاق می‌افتد.
    فرض بگیرید این کاربرانی که در این شبکه‌های اجتماعی عضو هستند بگویند ما اطلاعات خاصی نداریم ولی همین‌که وارد این شبکه‌ها می‌شوند در همان روزهای اول عضویتشان خودآگاه یا ناخودآگاه به 450 سؤال پاسخ می‌دهند و این کار به شبکه‌های به‌ظاهر اجتماعی این امکان را می‌دهد که از این اطلاعات استفاده کنند. این را باید توجه کرد که یک انسان شاید خودش اطلاعات محدودی در زندگی‌اش داشته باشند که بگوید مثلاً این اطلاعات بی‌ارزش است ولی آیا اطلاعات اطرافیانش نیز بی‌ارزش است و آیا اطلاعات کنونی او در آینده نیز بی اطلاعات خواهد بود؟
    با نصب وایبر هر عکسی که با دوربین گوشی بیندازید، در سرور وایبر ذخیره می‌شود
    –    اطلاعات اطرافیان چگونه از طریق این شبکه‌ها می‌تواند در اختیار سرویس‌های جاسوسی قرار بگیرد؟
        این شبکه‌ها در صفحه درخواست عضویتشان مسائلی را مطرح می‌کنند که نشان می‌دهد با عضویت ما در این شبکه‌ها، آن‌ها دسترسی به میکروفن، دوربین و حتی دفترچه تلفن ما دارند. شما وقتی وایبر را در گوشی نصب می‌کنید، از آن به بعد هر عکسی با دوربینتان بگیرید یک کپی از آن حتی اگر به اینترنت دسترسی هم نداشته باشید در فولدر وایبر ذخیره می‌شود و به‌محض اینکه به اینترنت دسترسی پیدا کنید، در سرور وایبر آپلود می‌شود. در سؤال‌های اولیه‌اش نوشته که من بتوانم هر شماره‌ای را که خواستم از گوشی شما حذف کنم یا تغییر دهم که معلوم نیست این دسترسی‌ها را برای چه می‌خواهد. من بررسی کردم و دیدم وایبر در ابتدا بیش از 40 دسترسی را از شما می‌گیرد که نشان می‌دهد جسم گوشی شما در دست شماست ولی کنترل و روح گوشی در دست آن‌هاست. نرم‌افزار تانگو از طریق گوشی شما پیامک برای دیگران می‌فرستد بدون این‌که حتی در پیام‌های ارسالی شما قابل‌مشاهده باشد. این شماره‌ها در سرور خودش وجود دارد و از این طریق درآمد برای خودش جذب می‌کند. بعد شما می‌بینید که مصرف پیامکتان خیلی بالا رفته است…
    افزایش سرعت اینترنت فعلی در ایران، بُرد بُرد به نفع امریکاست
        ببینید آمریکا ایران را به‌اصطلاح تحریم فلج‌کننده کرده است و هنوز هم ادامه دارد، خب در اوج تحریم در فاصله سال‌های 89 تا 91 رئیس‌جمهور آمریکا در کنگره، بودجه جنگ نرم علیه ایران را گزارش داد و گفت من این بودجه را صرف ورود اندروید به کشور ایران کرده‌ام. در آن زمان سرنگ پلاستیکی بیمار ما روی تخت بیمارستان تحریم بود ولی به‌اصطلاح آخرین تکنولوژی آمریکا وارد ایران می‌شود. مگر ما تحریم نیستیم چرا در زمان تحریم کارخانه‌ها برای صادرات موبایل به ایران جریمه نشدند. چرا آقای اوباما در پیام نوروزی‌اش می‌گوید باید سرعت اینترنت و پهنای باند در ایران افزایش پیدا کند؟ چون اینترنت ما زیرساخت‌هایش ملی نیست، افزایش سرعت اینترنت در ایران بُرد بُرد به نفع امریکاست. هرچقدر این اینترنت سرعتش بیشتر شود نشان می‌دهد که وابستگی ما توسعه پیدا کرده است؛ یعنی ما پیشرفت در وابستگی داشته‌ایم نه پیشرفت در فناوری. این‌ها اشتباهات استراتژیکی است که بعضاً مسئولین ما نیز دچار آن می‌شوند. ما می‌دانیم که امکان ندارد این‌ها به مردم ایران خدمت ارائه دهند، بلکه می‌خواهند وابستگی ایران را به خودشان بیشتر کنند و بانک اطلاعات جهانی‌شان را برای جاسوسی راه‌اندازی و تکمیل نمایند.
    توصیه رئیس‌جمهور آمریکا به یک دانش‌آموز آمریکایی
        اوباما به یکی از مدرسه‌های امریکا می‌رود،‌ یکی از دانش‌آموزان از او می‌پرسد که من در آینده می‌خواهم رئیس‌جمهور شوم چه‌کار باید کنم و او می‌گوید عضو شبکه‌های اجتماعی ازجمله فیسبوک نشوید چون اطلاعاتی که در این شبکه می‌گذارید در آینده علیه شما استفاده می‌شود. یا خانم میشل اوباما می‌گوید این شبکه‌ها اصلاً برای ما ساخته نشده است. درواقع در آمریکا قانون شده که دسترسی به شبکه‌های اجتماعی برای افراد زیر 13 سال ممنوع است بعد در کشور ما این وضعیت وجود دارد. یکی از دوستان من مدتی در آمریکا زندگی می‌کرد و می‌گفت فرزندان من در آمریکا اینترنت مخصوص سن خودشان داشتند و با خیال راحت به اینترنت سالم و بی‌خطر دسترسی داشتند ولی در ایران به حدی دسترسی‌ها رها است که من مجبور شدم اینترنت را از خانه‌ام جمع کنم.
    چندی پیش در کشور انگلستان اینترنت خانواده‌پسند با دستور نخست‌وزیر انگلستان راه‌اندازی شد. از کامرون پرسیدند که این چه نوع اینترنتی است، گفت هرچیزی که برای زیر 18 سال ممنوع است ازاین‌پس برای همه مردم ممنوع است؛ چون ما نگران هستیم کودکان بروند از اینترنت پدر و مادرشان استفاده کنند.
    قانون‌شکنی وزارت ارتباطات در تعلل در راه‌اندازی شبکه ملی اطلاعات
    –    چنین شرایطی در کشور ما نیز می‌تواند فراهم باشد؟ یعنی ما هم می‌توانیم بر اساس تکنولوژی‌های که در کشور داریم دسترسی اینترنت را بر اساس گروه‌های سنی محدود کنیم؟
        بر اساس ماده 46 قانون برنامه پنجم توسعه، وزارت ارتباطات حداکثر یک سال فرصت داشت پس از تصویب این قانون، شبکه ملی اطلاعات را در کشور راه‌اندازی کند. ولی اکنون‌که در سال آخر برنامه هستیم هنوز مدل مفهومی آن نیز ارائه نشده است. الآن چهار سال و نیم گذشته است و وزارت ارتباطات با این اوضاع سه سال و نیم است که دارد قانون‌شکنی می‌کند. اگر شبکه ملی اطلاعات راه افتاده بود هیچ‌کدام از این مشکلات را امروز در کشور نداشتیم. شبکه ملی اطلاعات یعنی اینترنت باید سالم، بسیار سریع و امن و ارزان شود که این تکلیف قانون است؛ الآن فیلترینگمان به شکلی است که یک بچه 5 ساله و یک فرد 50 ساله به یک‌شکل فیلتر دارند که این یک آسیب جدی را وارد می‌کند. باید وزارت ارتباطات شناسه ملی ایجاد کند تا سطح دسترسی‌ها مشخص گردد و هرکس به‌اندازه نیازش از اینترنت استفاده کند.
    آمریکا اول شبکه ملی اطلاعات را در کشورش راه انداخت، بعد شبکه جهانی اینترنت
        الآن ما هرچقدر اینترنت را در روستاها و شهرها گسترش دهیم به نفع آمریکاست و فرورفتن در باتلاق است. آمریکا اول شبکه ملی اطلاعات را راه انداخت بعد شبکه جهانی اینترنت را. کشورهای پیشرفته دنیا مثل آلمان، فرانسه، انگلستان، ژاپن، کره جنوبی، چین، روسیه، کشورهای آمریکای جنوبی و حتی بعضی از کشورهای آفریقایی شبکه ملی اطلاعات دارند ولی ما در ایران با این شرایط تحریم هنوز شبکه ملی راه نینداخته‌ایم. باور کنید گاهی اوقات ما باید 3500 برابر قیمت ترافیک بخریم و هزاران برابر با سرعت کمتر به اینترنت وصل شویم و این وضعیت اصلاً مطلوب نیست.
    12درصد سایت‌های جهان پورنوگرافی‌اند
    –    آماری وجود دارد که نشان دهد چه تعداد از این سایت‌های اینترنتی و شبکه‌های اجتماعی در جهان محتوای خلاف اخلاق دارند؟
        بله موسسه بین‌المللی خانواده امن که یک موسسه آمریکایی است می‌گوید 12 درصد و جای دیگر 23 درصد از سایت‌های جهان پورنوگرافی است که بدترین نوع سایت‌های غیراخلاقی محسوب می‌شود و در همه دنیا دسترسی کودکان به این‌ها محدود می‌شود. در سال 420 میلیون صفحه پورنوگرافی به اینترنت اضافه می‌شود، در کشور آمریکا به‌تنهایی 600 میلیون سایت پورنوگرافی وجود دارد. آقای اوباما در پیام نوروزی‌اش گفته در ایران 5 میلیون صفحه اینترنتی فیلترشده است، شما نسبت بگیرید 5 میلیون را به 600 میلیون در آمریکا، اصلاً عددی نیست؛ یعنی ما حتی سایت‌های پورنوگرافی را نتوانسته‌ایم خیلی محدود کنیم. این موسسه می‌گوید 89 درصد محتوای شبکه‌های اجتماعی موبایل غیراخلاقی‌اند. بیش از یک میلیارد و دویست میلیون نتیجه پورنوگرافی فقط در سال 2014 در گوگل جستجو شده است. 34 درصد یعنی بیش از یک‌سوم از کاربران اینترنت به‌صورت ناخواسته تصاویر پورنوگرافی را می‌بینند؛ مثلاً یک عبارتی را که جستجو می‌کند یک عکس پورنوگرافی ظاهر می‌شود. کاربران به‌طور متوسط برای اولین بار در 11 سالگی تصاویر پورنوگرافی می‌بینند. 90 درصد کودکان بین 8 تا 16 سال به‌دوراز چشم والدینشان به سراغ پخش زنده فیلم‌های پورنوگرافی می‌روند و 35 درصد کل دانلودهای جهان، فیلم‌های پورنوگراف با کیفیت HD بوده است.
    قوه‌قضائیه کاری کند تا بزه و بزهکار حاشیه امن نداشته باشند
    –    راهکار شما به‌عنوان یک کارشناس فضای‌مجازی در رابطه با جلوگیری از آسیب‌هایی که شبکه‌های اجتماعی می‌تواند به جامعه وارد کند، چیست؟
        به نظر بنده قوه‌قضائیه بر اساس وظایف ذاتی خود اولاً مسئولیت پیشگیری را به عهده دارد که باید برای پیشگیری همه امکانات فراهم باشد تا بزه و بزهکار حاشیه امن نداشته باشند و بتوانیم آن‌ها را شناسایی کنیم. ما الآن در شبکه‌های اجتماعی دقیقاً نمی‌دانیم کسی که دارد از آن استفاده می‌کند کی و کجاست، پس مسئولین ما الآن در بحث پیشگیری هم مشکلات زیادی دارند که به نظر من خیلی می‌توان در این بخش کار کرد.
    بحث فیلترینگ هوشمند که خودش تشخیص دهد چه چیزی خوب است یا بد به اعتقاد من با مشکلاتی مواجه است؛ چون بیش از 75 درصد ترافیک روی گیت‌وی ما به‌صورت رمز انجام می‌شود و قابل تجزیه‌وتحلیل توسط نرم‌افزار نیست. امکان تجزیه‌وتحلیل محتوایی و محدودسازی به معنای این‌که یک‌بخشی از محتوای شبکه اجتماعی را روی گوشی‌های تلفن همراه بتوانیم ببندیم هم وجود ندارد، چون اصلاً قابل تجزیه‌وتحلیل نیست که نرم‌افزاری بتوانیم آن را ببندیم، پس حداکثر مراجع قانونی می‌توانند به‌صورت موردی تشخیص دهند که این مجرمانه است یا خیر.
    تنها راه نجاتمان اتکا به توان داخلی و تولید ملی است
        به اعتقاد من تنها راهکاری که وجود دارد این است که یک اراده‌ای در کشور به وجود بیاید و به‌سرعت تعرفه تبعیضی را به نفع کشور در وزارت ارتباطات ایجاد کنیم. الآن شما اگر سرورتان را در آمریکا بگذارید سرعت اینترنت بالا و قیمت پایین می‌رود ولی اگر سرور را در ایران بگذارید باید 10 برابر هزینه کنید. این یعنی تعرفه تبعیضی به نفع آمریکاست. ما باید تعرفه تبعیضی را به نفع ایران کنیم؛ یعنی شرکت‌های خصوصی ایرانی بیایند نرم‌افزارهایی برای شبکه‌های اجتماعی تولید کنند و به‌صورت قدرتمند وارد بازار شوند و دولت با اعطای وام و خدمات دیگر از این شرکت‌ها حمایت کند. ببینید! تنها راه نجات کشورمان تولید ملی و اتکا به توان داخلی است.
    اقدام قوه‌قضائیه در برخورد با نرم‌افزارهای متخلف خارجی باعث تقویت تولیدکنندگان نرم‌افزارهای داخلی می‌شود
    –    و سخن آخر؟…
        من از طرف بخش عمده‌ای از فعالان فضای‌مجازی و 10 هزار خانواده و فعال اجتماعی و بیش از 76 موسسه مربوط به خانواده می‌خواهم از اقدام سنجیده و دلسوزانه قوه‌قضائیه در برخورد با شبکه‌های اجتماعی تشکر کنم و این اقدام می‌تواند امیدواری را به جامعه برگرداند و باعث روحیه گرفتن نرم‌افزارهای داخلی هم بشود. شما وقتی شبکه‌های اجتماعی خارجی را ببندید غیرازاینکه جلوی نفوذ فرهنگ غرب را گرفته‌اید، از حریم خصوصی افراد نیز صیانت کرده‌اید و امکانی هم به شرکت‌های داخلی داده‌اید تا از این فضا استفاده کنند. کمااینکه اگر ابزار فیس‌بوک بسته نبود الآن همین شبکه‌های فعال ایرانی را نیز راه‌اندازی نکرده بودیم و این اشتغال‌زایی را در پی دارد. از سوی دیگر امام خامنه‌ای 40 دستور به شورای‌عالی فضای‌مجازی داده‌اند ولی شورا هنوز جلسه‌اش را بعد از چند ماه تشکیل نداده و به نظرم باید هرچه سریع‌تر این جلسه تشکیل شود تا این معضلاتی که در فضای‌مجازی هست باعقل جمعی حل شود/.


  6. شبکه ملی اطلاعات یعنی اینترنت سالم، سریع، امن و ارزان

    سپتامبر 30, 2014 توسط روح الله مومن نسب

    شبکه ملی اطلاعات یعنی اینترنت سالم، سریع، امن و ارزان
     یکی از موضوعات مهم در حوزه اینترنت که این روزها هم خیلی درباره آن صحبت مي‌شود، موضوع شبکه ملی اطلاعات است. آنچه پیش‌رو دارید بخش دوم گفت‌وگوی ما با روح‌الله مومن‌نسب کارشناس فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی است. در این گفت‌وگو وضعیت اینترنت کشور، ویژگی‌های شبکه ملی اطلاعات و موانع پیش‌روی آن را مورد بحث قرار داده‌ایم.
    شبکه ملی اطلاعات چیست و قرار است چه کار کند؟
    اگر ما در یک جمله بخواهیم بگوییم مي‌گوییم شبکه ملی اطلاعات یعنی اینترنت سالم، سریع، امن و ارزان. یعنی شما اگر بخواهید سرعت، امنیت و کیفیت اینترنت را بالا را ببرید و قیمت آن را کاهش بدهید، چاره‌اي ندارید جز این که شبکه ملی اطلاعات را راه بیندازید. شبکه ملی اطلاعات یک سیستم پیشرفته مخابراتی و ارتباطاتی در دنیا است. یعنی از Cloud تا هر آنچه که به فضای مجازی مربوط مي‌شود و آخرین علم روز تکنولوژی در این شبکه ملی اطلاعات بسته‌بندی و جمع‌بندی شده است.

    Cloud چیست؟
    یعنی پردازش ابری. به این معنی که وقتی مثلا در شهر خودتان هستید دیگر نیاز نیست درخواست شما تا مرکز کشور برود و برگردد؛ از ابر اطلاعاتی شهر خودتان استفاده مي‌کنید. در این شرایط سرعت خیلی بالا مي‌رود یا CDN که در واقع همان delivery اطلاعات از روی شبکه است که وقتی یک نفر قبل از شما محتوا یا فیلم و تصویری را در سایتی دیده باشد دیگر لازم نیست شما برای دیدن همان محتوا از پهنای باند استفاده کنید. چون او دیده، روی شبکه قرار مي‌گیرد و شما از همان مشاهده مي‌توانید استفاده کنید و در نتیجه سرعتتان خیلی افزایش پیدا مي‌کند. اتفاقی که الان در دیدن سایت‌ها مي‌افتد در واقع استفاده از پهنای باند بین‌المللی است. یعنی چی؟ یعنی این که شما وقتی مي‌خواهید یک سایتی را ببینید حتی یک سایت ایرانی مثلا سایت sanjash.org شما مجبورید به خاطر دیدن آن از گیت‌ویت مخابرات یا مرکز گمرک اطلاعاتی کشور رد شوید، اطلاعاتتان برود آمریکا و از آنجا برگردد ایران که منطقی نیست. یعنی شما باید هزینه بیشتری بدهید و سرعت پایین‌تر، کیفیت پایین‌تر و امنیت پایین‌تر را قبول کنید. این اتفاقی است که الان روی بستر شبکه‌هاي ما دارد مي‌افتد و همه چیز هم دست خودشان است، نگران لنگرهای کشتی هم باید باشیم، چون بالاخره این اطلاعات از همون کابل‌هاي زیردریایی (فیبرنوری زیر دریایی) رد مي‌شوند و هر لحظه ممکن است اتفاقی بیفتد و اینترنت ما دچار مشکل بشود.

    همین حرف‌هایی که به طنز گفته مي‌شود که پا روی سیم مي‌گذارند و‌…؟
    بله دیگر. خیلی پاها مي‌تواند روی سیم برود. از این جا تا آمریکا خیلی از این اتفاق‌ها مي‌تواند بیفتد. ما چاره‌اي نداریم جز اینکه شبکه داخلی خودمان را راه بیندازیم و این مختص به ما هم نیست. البته تقریبا ۴ سال پیش برنامه پنجم توسعه که تصویب شد، ماده ۴۶ برنامه پنجم توسعه وزارت ارتباطات را مکلف کرد که شبکه ملی اطلاعات را راه بیندازد. یعنی زمانی که ما اقدام کردیم حتی قبل از زمانی که اسنودنی به وجود بیاید و افشاگریهایی داشته باشد ما در ایران تدبیر داشتیم و الان کشورهایی مثل آلمان، برزیل، فرانسه، چین روسیه و خیلی کشورهای آمریکای جنوبی تصمیم گرفتند و حتی اتحادیه اروپا این را در دستور کار قرار داده که تا سال آینده میلادی شبکه ملی اطلاعات خودشان را راه بیندازند.
    الان در اینترنت این اتفاق مي‌افتد که شما وقتی مي‌خواهید با من که در ایران هستم و در نزدیکی شما هستم ارتباط برقرار کنید انگار باید کد دو صفر یک آمریکا را بگیرید. بعد چه مي‌شود؟ سرعت، امنیت و کیفیت مي‌آید پایین، قیمت مي‌رود بالا؛ در واقع اگر در یک جمله بخواهیم بگوییم شبکه ملی اطلاعات یعنی اینترنت سالم، سریع، امن و ارزان.
    البته اتفاقات دیگری هم بعد از ایجاد شبکه ملی اطلاعات مي‌افتد؛ مثلا ما در فضای مجازی صاحب مرز مي‌شویم. یعنی وقتی در رابطه با فضای مجازی صحبت مي‌کنیم دقیقا مشخص نیست کجا ایستاده‌ایم و مرز کجاست و فرای آن مرز چه اتفاقاتی مي‌افتد. همان‌طوری که رهبر معظم انقلاب هم فرمودند و تاکید کردند که ما باید مرزهای فرهنگی، سیاسی، اعتقادی و فکری داشته باشیم و علاوه بر آیات قرآن در قانون اساسی هم داریم که رئیس‌جمهور سوگند مي‌خورد که از مرزهای فرهنگی و اعتقادی کشور پاسداری کند. شاید خیلی از اشکالاتی که الان در این فضا پیش آمده به خاطر همین است که ما نمی‌دانیم مرز کجاست. یعنی ممکن است مثلا سراغ سایت‌ها یا مجموعه‌ها یا افرادی در این فضای مجازی برویم که ندانیم آن طرف مرز و مقابل ما ایستاده‌اند. یعنی ممکن است ما تانک جنگ نرم آمریکایی را به آغوش بکشیم و خیلی هم از آن استقبال کنیم، چون ظاهر زیبایی دارد بدون این که بفهمیم که این تانک برای جنگ با من آمده است.

    شبکه ملی اطلاعات الان به کجا رسیده است؟ این که اشاره کردید در برنامه پنج ساله شروع شده الان در چه مرحله‌اي است؟
    ببینید متاسفانه بدنه وزارت ارتباطات خارج از چارچوب سیاست‌هاي کلان دارد رفتار مي‌کند و این هم هیچ ربطی به دولت فعلی ندارد.

    یعنی از قبل این طور بوده است؟
    بله. در دولت‌هاي مختلف از دولت پنجم و ششم بگیرید تا امروز تقریبا مي‌شود گفت هیچ اتفاق خاصی در وزارت ارتباطات نیفتاده، خودم عبارتم این است که فقط امضا عوض شده و هیچ تحولی در وزارت ارتباطات صورت نگرفته است.

    در این حوزه؟
    بله. در حوزه زیرساخت‌هاي ارتباطی، شرکت ارتباطات زیرساخت ایجاد شد که در واقع وظیفه‌اش این است که زیر‌ساخت‌های مخابراتی را داخلی و بومی کند که متاسفانه به ماموریت خودش عمل نکرد؛ فقط وارد‌کننده پهنای باند است. سازمان فناوری اطلاعات ایجاد شد و وظیفه‌اش همین ایجاد شبکه ملی اطلاعات است که مي‌بینیم هیچ تحولی اتفاق نیفتاده است. افرادی در این وزارت ارتباطات هستند و تفکری در این وزارت خانه هست که این تفکر متاسفانه جلوی این شبکه ملی اطلاعات مقاومت مي‌کند. یکی از ایراداتی که اخیرا به وجود آمده و شاید حساسیت بیشتری ایجاد کرده این است که متاسفانه مدیریت و مسئولیت و ریاست شبکه ملی اطلاعات را به دست فردی که خودش از اولین مخالفان شبکه ملی اطلاعات است، سپرده اند.
    وزارت ارتباطات متاسفانه تا این لحظه هیچ گزارشی از فرآیندی که اتفاق افتاده نداده و این باعث نگرانی است. یعنی شورای عالی فضای مجازی با ترکیبی که متشکل از مسئولان نهادهای مختلف و نخبگان این عرصه هستند مي‌گوید وزارت ارتباطات گزارش نداده و برنامه‌اي هم ندارد و حتی مدل مفهومی آن را ارائه نداده که بگوید من مي‌خواهم با این شبکه بعد از سه، چهار سال که قانون شده چه کار کنم. این وضعیت تا جایی پیش مي‌رود که دبیر شورای عالی فضای مجازی و رئیس مرکز ملی فضای مجازی خطاب به وزارت ارتباطات مي‌گویند اگر وضعیت به همین منوال ادامه پیدا بکنه ما شبکه ملی اطلاعات را به بخش خصوصی مي‌دهیم که البته اتفاق مبارکی است و به نظر من اثرات خوبی خواهد داشت. شاید اگر این کار را انجام بدهند حداقل از حالت فعلی خارج شود.

    یک بحث دیگری که از طرف یکی از اعضای شورای عالی فضای مجازی مطرح شد اینکه« بدنه وزارت ارتباطات اعتقادی به این پروژه و شبکه ملی اطلاعات ندارد و اینکه از ساختار فعلی فروش اینترنت سود مي‌برد.»
    بله.

    یعنی آنچه که جنابعالی گفتید اینترنت سالم، سریع، امن و ارزان؛ آن سه ویژگی یک طرف، ارزان بودنش یک طرف. این موضوع را باز مي‌کنید که ماجرا چیست؟
    ببنیید البته به اعتقاد من مهمترین گره در همین نقطه است، وزارت ارتباطات پهنای باند مي‌فروشد؛ فروش پهنای باند یعنی چه؟ یعنی این که شما یک حجمی از پهنای باندی را که در داخل کشور تولید شده از خارج از کشور مي‌خرید که اجازه تبادل اطلاعات داشته باشید. مثلا من وقتی با شما ارتباط مي‌گیرم چند کیلو وات و چند مگ بین ما حجم اطلاعات جا به جا مي‌شود. این کیلو وات و مگها را کنار هم بگذاریم یک حجم مي‌شود. وقتی شما مي‌خواهید اینترنت بخرید مي‌گویید اینترنت با فلان سرعت و این میزان پهنای باند مي‌خواهم. این میزان پهنای باند یعنی همین که شما دارید پهنای باند را مي‌خرید. همان طوری که وزارت ارتباطات از واسطه خارجی خریده، آمریکا ما را تحریم کرده و مي‌گوید ما به شما مستقیما پهنای باند نمی فروشیم، ما مجبور شدیم ده کشور را در اطراف خودمان واسطه کنیم که هر کدام از این کشورها پهنای باند مي‌خرند و به سوئیچ‌هاي داخل کشور انتقال مي‌دهند که وارد گیت وی یا گمرگ اطلاعاتی مي‌شود و شرکت ارتباطات زیرساخت آن را پخش مي‌کند به خرده فروشها و اینترنت به دست ما مي‌رسد.

    یعنی بودجه وزارت ارتباطات به این موضوع ربط دارد؟
    بله یعنی باید یک بودجه‌اي را محقق کنند که این بودجه را به این فروش پهنای باند وابسته کرده اند. یعنی مجبور هستند پهنای باندی را که خریدند و تعهد چندین ساله دارند که وارد کشور کنند داخل کشور مصرف کنند.
    ما با چند تفکر در بدنه وزارت ارتباطات و بعضی از جاهای دیگر مواجه هستیم و یکی از آنها این است که به این سیستم وابستگی اقتصادی دارند. یعنی منافع عده‌اي هم از نظر سازمانی هم از نظر فردی در این است که این بستر به همین شکل ادامه پیدا کند که اینترنت مي‌خریم به داخل کشور مي‌آوریم، توزیع مي‌کنیم و سود آن را برداریم. معتقدند همین چرخه باید ادامه پیدا کند و اسرار زیادی هم وجود دارد که اجازه بدهید بیشتر از این آن را باز نکنم؛ بالاخره شرکت‌هاي واسطه‌اي هستند و طبیعی است که مقاومتی در این زمینه بشود. در کنار این بحث، یک موضوع دیگر هم مطرح مي‌شود که عده‌اي در حوزه علوم انسانی و گفتمان محتوا اعتقاد به خودکفایی و استقلال ندارند و این رفتار هم از همین تفکر نشات مي‌گیرد.
    مي‌گویند ما نباید شبکه ملی اطلاعات داشته باشیم در حالی که در شبکه ملی اطلاعات لازم نیست اطلاعات ما برود تا کجای دنیا و برگردد. یکی از اسناد اسنودن نشان مي‌دهد که ۱۴ میلیارد بسته اطلاعاتی را در ماه از ما مي‌دزدند که منطق این رفت و برگشت معلوم نیست. اصلا چرا مردم ما باید هزینه این کابل‌ها و این شرکت‌ها و این مسیر رفت و برگشت‌ها را بدهند. اینها سوالاتی است که بی جواب مانده است.

    شما در صحبت‌هايتان به اینترنت سالم، سریع، امن و ارزان اشاره كرديد. اگر ممكن است در اين خصوص به يك جمع‌بندي برسيم و بعد به سوالات بعدی برسیم.
    ببینید اولین انتظار و اولین بخش این ویژگی‌ها سلامت اینترنت است، یعنی مردم انتظار دارند وقتی وارد یک فضایی مي‌شوند که دولت و حکومت در اختیار آن‌ها گذاشته، خیالشان راحت باشد؛ این که محتوا آسیبی نمی رساند یا کمتر آسیبی به فرزندانشان و به اساس خانواده‌شان مي‌رساند در صورتی که اینترنت فعلی به آن شکلی که وجود دارد وقبل از این که شبکه ملی اطلاعات راه بیفتد به سختی مي‌شود گفت که اینترنت بر اساس حداقل هایی باشد که خانواده‌ها از یک فضای سالم انتظار دارند ؛ مثلاً اجازه بدهید چند آمار برایتان بخوانم ببینید که وضع اینترنت جهانی به چه شکلی است . باید گفت این آمار را موسسه بین المللی خانواده امن که یک موسسه آمریکایی است داده است و در رابطه با فضای مجازی مي‌گوید که وضعیت به چه شکل است . بر اساس این آمار ۱۲ درصد سایت‌هاي جهان پرونوگرافی هستند من یک توضیح در رابطه با این کلمه بدهم پرونوگرافی به بالاترین سطح محتوای غیر اخلاقی مي‌گویند که در واقع این محتوا محتوای مخرب برای همه جوامع محسوب مي‌شود. مي‌گوید در هر سال، ۴۲۰ میلیون صفحه پرونوگرافی به اینترنت اضافه مي‌شود. ۸۹ درصد محتوای چت و نرم افزارهای چت، نرم افزارهایی که به صورت چت روم هستند به سمت غیر اخلاقی مي‌رود.

    ۸۹ درصد؟
    ۸۹ درصد نزدیک به ۹۰ درصد، بیش از یک میلیارد و ۲۰۰ میلیون نفر. محتواهای چت روم‌ها و گفتگوهای اینترنتی متاسفانه در این فضا است.
    این را هم مد نظر داشته باشید نتایج جستجوهای غیراخلاقی موتورهای جستجوگر هم خود عدد بسیار بالایی دارد. ۳۴ درصد از کاربران ناخواسته به صفحات غیراخلاقی پرونوگرافی مي‌رسند؛ یعنی شاید به دنبال چیز دیگری در اینترنت مي‌گردند ولی به صورت ناخواسته وارد این فضا مي‌شوند.

    یعنی صفحه به شکل خودکار برایشان باز مي‌شود یا به شکل دیگری است؟
    مثلاً در موتورهای جستجو دنبال یک کلمه‌اي مي‌گردد بعد اشتباه وارد این صفحات مي‌شود اراده‌اي از طرف خودش نیست و دنبال چیز دیگری است.

    البته همین مقدار هم بسیار زیاد است، ۳۴ درصد نزدیک به نصف است.
    بله، کاربران به طور متوسط برای اولین بار در یازده سالگی متاسفانه به صفحات غیراخلاقی مي‌رسند و این واقعاً نگران کننده است.

    یعنی به صورت ارادی؟
    بله حالا ارادی یا غیرارادی بالاخره راهنمایی مي‌شوند به این سمت. فضای اینترنت فعلی به این شکل است که افراد را به آن سمت هدایت مي‌کند، آمار بعدی واقعاً نگران کننده است. ۹۰ درصد کودکان ۸ تا ۱۶ سال وقتی چشم والدینشان را دور مي‌بینند به سمت این محتواها مي‌روند آن هم به این دلیل است که قبلاً در این فضا تحریک شدند و بعد دنبال این محتوای غیر اخلاقی مي‌روند که خیلی خطرناک است و نکته آخر هم این که بیش از ۱۲ میلیون نفر از کاربران اینترنت ایران بر اساس اعلام وزارت ارتباطات افراد زیر ۱۸ سال هستند و این یعنی خطر بالقوه و اینکه این کودکان و نوجوانان در واقع نیاز به حمایت جدی تری دارند؛ یعنی این فضا با همین وضعیت مي‌تواند بر اساس و بنیاد خانواده تاثیر منفی بسیار زیادی بگذارد وصدالبته روی کودکان تاثیری به مراتب بیشتر دارد.امروزه به سرعت این فضا توسط سایت‌هاي غیر اخلاقی در حال اشباع شدن است و این را بدانید که درآمد بسیار زیاد و عجیب و غریبی از این کار دارند چرا که یک کلیک در اینترنت ارزش افزوده دارد یعنی همین که شما وارد سایت مي‌شوید درواقع یک پهنای باند ایجاد مي‌کنید این پهنای باند رفت و آمد اطلاعات، برای آن شرکت و تمام این شرکت‌هاي واسطه درآمد دارد، بنابراین دلیلی است که بیننده راتحریک کنند، البته این در صورتی است که تنها از منظر اقتصادی به موضوع نگاه کنیم و بگوییم این‌ها دیدگاه فرهنگی ندارند که قطعاً دارند، اما مدل اقتصادی‌شان این است که هر چه مي‌توانند بیشتر کاربر را درگیر کنند. پس تصاویر به روز، تصاویر لحظه‌اي، تصاویر آنلاین غیر اخلاقی اینقدر در این فضا زیاد است که افراد را متاسفانه به صورت خواسته یا ناخواسته به سمت اطلاعات نادرست مي‌کشاند. حالا این که چه کاری باید کنیم که اینترنت سالم داشته باشیم و اینترنتی باشد که بتوان به آن اطمینان کرد و در واقع استفاده مفید را برد بدون این که نگرانی که فرزندان ما به دام این باندهای خطرناک فساد بیفتند؛ که متاسفانه مي‌بینیم که در شبکه‌هاي اجتماعی، مدلینگ و این مباحثی که فوق العاده برای ما مباحث نامناسبی است به سرعت در حال گسترش است، به این شکل که افرادیدست به کار شده اند وجوانان ما راشکار مي‌کنند، اعتقادم این است که باید در این رابطه تدابیری اندیشید .

    وقتی که صحبت از سبک زندگی ایرانی اسلامی مي‌شود که یکی از موضوعات مهم این روزهای همه ی بخش‌ها و نهادها مخصوصاً رسانه‌ها است بیشتر ذهن‌ها معطوف مي‌شودبه سمت نهادهایی مثلوزارت فرهنگ و ارشاد و اسلامی، مثلسازمان تبلیغات، صدا و سیما که یک بروز و ظهور اینچنینی دارند و بیشتر در حوزه‌هاي فرهنگی هستند؛ با این آماری که بیان کردید مي‌شود گفت که وزارت ارتباطات نقش بسیار تعیین کننده‌اي در حوزه سبک زندگی ایرانی -اسلامی و همان بحث شبکه ملی اطلاعات دارد.تا زمانی که این شبکه ملی اطلاعات راه بیفتد این تدابیری که اشاره مي‌کنیدباید اندیشیده شود چیست؟
    شبکه ملی اطلاعات را نمی توان گفت که تنها بحث محتواست. شبکه ملی اطلاعات ابتدا باید یک زیر‌ساختی را تدارک ببیند که این زیر ساخت تسهیل کننده انتشار محتوای مفید است؛ یعنی الان مزیت فضای مجازی در این راستاست که محتوای نامناسب و غیر‌اخلاقی، متاسفانه منتشر شود؛ یعنی کار به جایی رسیده است که وب سایت‌هاي خبری هم به خاطر این که دیده شوند، چون در واقع آمار بازدیدشان به توجه موتور جستجوهایی مثل گوگلبستگی دارد ؛در نتیجه براساس استانداردهای آنها رفتار مي‌کنند؛ برای این که دیده شوند از کلید واژه‌ها و کلمات غیر اخلاقی استفاده مي‌کنند.

    در عناوین خبرها؟مثلاً فلان بازیگر در کجا و…
    بله، یا مثلاً تصاویر استخر فلان، یک کلماتی را به کار مي‌برند که جذاب باشد که البته فقط به این ختم نمی شود؛ چون الان موتور جستجوی گوگل راهکارهای جدیدش را ارائه اده و مي‌گوید من دیگر با این کلمات فریب نمی خورم، پس باید ترکیب محتوایی شما این کلمات را برساند؛ این مي‌شود رقابت در جهت شیطانی و منفی. یعنی این که مثلاً اگر یک نفر با محتوای غیر اخلاقی است، چه در تصاویر، چه در فیلم، چه در مطلب این را بالاتر نشان مي‌دهد. یکی دیگر بیشتر از آن و بالاتر نشان مي‌دهد. شما یک آزمایش ساده انجام دهید، هر کدام از حروف کیبورد را در جستجوی گوگل تایپ کنید و کلیک کنید حتماًدر صفحه نتیجه غیر اخلاقی و نامناسب مي‌بینید، پس این دارد آن فضایی که الان موجود است را تسهیل مي‌کند؛ چرا؟ چون زیر ساخت برای ما نیست ما مجبور هستیم از زیر ساخت غربی و آمریکایی استفاده کنیم که برای آن فرهنگ طراحی شده است ؛ همان فرهنگی که در سراشیبی سقوط است و انصافاً در برابر فرهنگ ما حرفی برای گفتن ندارد و قصد دارد ما را هم با خود همراه کند. توجه داشته باشیم این قطاری که ما از آن استفاده میکنیم قطارش برای او، ریلش و همه چیزش برای اوست، ما سرنشین این قطار هستیم به عنوان یک، مسافر، یک مستاجر چون در این فضا هیچ چیز را به نام ما نمی‌زنند، در شرایط فعلی از پهنای باند و سرور و نرم افزار و سخت‌افزار هر چیزی را حتی دامین را و حتی آی پی را، باید اجاره کنید.

    و خرید هم نداریم؟
    خرید هم نداریم فقط اجاره، آن هم اجاره یک ماهه و یکساله. بعضی‌ها مي‌گویند ابزار. مثل این مي‌ماند که ما باید از تلفن چه استفاده‌اي کنیم؟ در صورتی که سیستم دیگر تفاوت پیدا کرده یعنی ابزار مسیر را تعیین مي‌کند، جهت را تعیین مي‌کند. هر جایی که دوست نداشت مسافرش را پیاده مي‌کند، پیاده مي‌کند یعنی در واقع حذف مي‌کند. ما نمونه اش را مي‌بینیم که هم شرکت گوگل و هم شرکت فیس بوک، شرکت‌هاي مطرح صهیونیستی آمریکایی به صورت رسمی یک صفحه ایجاد کرده اند به نام شفاف سازی. در این صفحه مي‌گویند ما این تعداد کاربر را حذف کرده ایم. بدون هیچ توضیحی. مثلاً فیس بوک مي‌گوید من ۱۱ هزار کاربر را در این بازه زمانی ۶ ماهه حذف کرده ام، یا گوگل مي‌گوید ۲۴ هزار نفر را حذف کردم، پس ببینید وقتی این‌ها به این راحتی مي‌توانند حذف کنند ما نمی توانیم بگوییم ابزار، ابزار ماست حتی اگر آن ماشین هم به ما سواری بدهد تا آن جایی سواری مي‌دهد که به نفعش باشد. راننده که اوست، ماشین هم برای خودش است، جاده هم که خودش کشیده است.

    یعنی نمی توانیم بگوییم که ما از اینها استفاده خوب مي‌کنیم؟ همین سایت هایی که اسم بردید گوگل یا فیس‌بوک؟
    اگر دید خیلی کوتاه و سطح پایین داشته باشیم چرا مي‌گوییم من الان بین خودم و ۴ تا دوست اطرافم محتوای مناسبی مبادله مي‌کنم، در نتیجه خوب است، دستشان درد نکند، خدا خیرشان بدهد.

    مثلاً در خبرها آمده بود که یک امام جمعه‌اي در واتس آپ منبر مجازی ایجاد کرده پس واتس آپ مي‌تواند فضای خوبی باشد.
    می دانید که واتس آپ یک ابزار صهیونیستی است و متعلق به یک شرکتی در رژیم صهیونیستی. اجازه بدهید یک نمونه را برایتان بگویم. چند وقت پیش یک شرکت آمریکایی برای مساجدیکی از این کشورهای حاشیه خلیج فارس دستگاهی به رایگان نصب کرد. مي‌دانید دستگاه چه کار مي‌کند؟ دستگاه وضوگیر است.

    یعنی چی؟
    یعنی دست و پایشان را در آن مي‌گذارند و این دستگاه برایشان وضو مي‌گیرد. مي‌گوید من وضویت را هم مي‌گیرم برو نماز بخوان، یعنی نمازی که برای من خطر نداشته باشد . اصلاً مسجدت را هم مي‌سازم برو نمازت را بخوان. ما نباید اینقدر سطحی نگاه کنیم. این ابزارها چند مشکل دارند؛ یکی این که ما را به صورت حبابی فیلتر مي‌کند.موضوع فیلتر حبابی مربوط به من نیست.در دنیا در موردش تحقیق شده است و خود این‌ها خود این شرکت‌ها این را اعلام کرده اند یعنی چه؟ یعنی شما وقتی وارد این فضا مي‌شوید به صورت خودآگاه و ناخودآگاه، اتوماتیک مي‌شود گفت حلقه اطرافی‌هاي شما کسانی مي‌شوند که مثل شما فکر مي‌کنند، یعنی شما اگر آدم مذهبی باشید، اطرافی‌هاي شما هم آدم‌هاي مذهبی تعریف مي‌شوند و کافی است که شما به یک نفر عکس العمل منفی نشان بدهید مي‌بینید این فرد از لیست اطرافیان شما حذف شده و وارد یک حلقه دیگر مي‌شود.به مرور زمان شما مي‌مانید و اطرافیانتان و آن‌ها مي‌مانند و اطرافیانشان. چون مزیت زیر ساختی این نرم افزار متعلق به کسانی است که هیچ سنخیتی با فرهنگ و تمدن ما ندارند در نتیجه آن حباب نامناسبی که خودشان ترجیح مي‌دهند را مرتب بزرگتر مي‌کنند و حباب شما را کوچک تر مي‌کنند. این اتفاق هم ناگهانی نمی افتد که آدم متوجه شود؛ یعنی شما آن اوایل فکر مي‌کنید که حالا یک نفر رفت، دو نفر رفت، بعد آرام آرام مي‌بینید گروهتان خالی شد؛ چرا؟ چون شاید پیام شما، برای آن گروه جذابیت نداشته است.بعد شما مي‌بینید گروههای دیگر بزرگ و بزرگ تر مي‌شود و شما کوچک و کوچک تر مي‌شوید، به این مي‌گویند فیلترینگ حبابی. این یک مشکلش است؛ مشکل دیگرش این است که شما وقتی وارد این فضا مي‌شوید و شروع به فعالیت مي‌کنید، اگر فعالیت شما تاثیرگذار باشد و آن سیستم متوجه شود که فعالیت شما تاثیرگذار است، سیستم براحتی حذفتان مي‌کند؛ یعنی وقتی که شما مي‌خواهید بهره برداری کنید به یکباره مي‌بینید چیزی را که سرمایه گذاری کرده بودید و در واقع هویت مجازی شما محسوب مي‌شد، دیگر نیست؛ یعنی شما هیچ اختیار و اراده‌اي دیگر ندارید. هیچ توضیحی هم به شما نمی دهند. سوم این که این ابزارها درآمد دارند، ما باید به این فکر کنیم که بالاخره به فکر توسعه کشورمان هستیم؛ فکر نکنیم این نرم افزارها رایگان است. شاید ظاهر رایگانی داشته باشند و تبلیغی نداشته باشند، منتهی هم تولید پهنای باندشان و هم همین کاربرها در واقع ارزش افزوده تولید مي‌کنند.این اپراتورهای تلفن همراه، همین الان هم خیلی دیگر تاثیر ندارند، در آینده بدتر از این هم مي‌شود؛یعنی در واقع فروش پالس در دنیا از دور خارج شده است در حالی که پالس هنوز در کشور ما فروخته مي‌شود. پالس که به اندازه چند کیلوبایت استفاده از اینترنت مي‌شود شما با طرف مقابلتان مکالمه داشته باشید این نرم افزارها آینده مخابرات کشور ما هستند، به همین سادگی، یعنی اگر ما به آن‌ها توجه نکنیم نرم افزار با استفاده از برنامه هایی که از طریق گوشی به گوشی است، پی تی تی هایی که در گوشی نصب مي‌کنند و گوشی را به گوشی دیگر متصل مي‌کنند. از همین طریق دارند کاربرهای همین اپراتورهای مخابراتی ما را مي‌برند. اگر اقتصادی هم نگاه کنیم باید به این فکر کنیم که یک ابزار خودمان تولید کنیم. ابزاری که ابزار ما باشد بعد در این ابزار سعی کنیم حتی کاربر از کشورهای دیگر بگیریمو به صورت بین المللی فکر کنیم و تجارت جهانی هم راه بیندازیم. به جای این که الان ما داریم ارز خارج مي‌کنیم. با استفاده از چنین نرم افزارهایی ارز وارد کنیم و اتفاقاً به کاهش تورم و افزایش کارآفرینی هم به نوعی کمک مي‌کند. من پیشنهادم این است که بخش اقتصادی یعنی افرادی که مي‌خواهند سرمایه گذاری کنند، روی این ابزارها سرمایه گذاری کنند. وزارت ارتباطات هم باید زیرساخت‌هاي این کار را آماده کند.
    می خواهم یک مثال دیگری بزنم در بحث قبلی‌اي که داشتیم برای افرادی که مي‌گویند ما از این‌ها استفاده خودمان را مي‌کنیم و استفاده خوب هم مي‌کنیم. یکی از روزنامه‌ها گزارشی داشت با این عنوان ” وایبر خوب، وایبر بد”.قاعدتاً نویسنده گزارش نمی‌دانست که این شرکت وابسته به صهیونیست‌هاست و یک مدیری صهیونیستی هم دارد، اشاره کرده بود که وقتی ما مي‌توانیم مثلاً در وایبر جنایات غزه را از طریق تصاویر به اشتراک بگذاریم، چه اشکالی دارد چرا از این نرم افزار استفاده نکنیم. یا مثلاً کسی که خودش خارج از کشور است و مادرش در ایران است یا بالعکس مي‌تواند از طریق این وایبر خانواده‌اش را ببیند و بتوانند با همدیگر صحبت کنند که به ظاهر هم رایگان است که توضیح داده شد رایگان نیست. جمع بندی این گزارش این بود که وایبر ابزار خوبی است و این ما هستیم که بد هستیم یا بد مي‌شویم و با نگاه‌هاي بدی که داریم این شبکه را هم خراب مي‌کنیم.
    اینکه در آن گزارش به آن اشاره شده که این کاربر است که تعیین کننده است، نمی گویم غلط است، این موضوع درستی است، شما اگر زیر ساخت خوبی هم تدارک ببینید و کاربر، فرهنگ درستی نداشته باشد ممکن است در آن هم خطا کند و یک حالت قاعده هم پیدا کند، اما نکته قابل توجه در این است که چون کنترل کننده کسان دیگری هستند اراده رفتن به سمت نیمه شیطانی قضیه است. همین وایبری که اسم برده شد در بخش قبلی گفتیم که سرور آن، در خاک رژیم صهیونیستی است؛ یعنی شما با هر کلیکی که آمریکایی‌ها مي‌گویند ۴ تا ۲۰ سنت ارزش‌گذاری کرده اند یعنی شما هر بار که انگشتتان را روی صفحه موبایلتان مي‌زنید، در واقع دارید یک پولی را به حساب رژیم صهیونیستی واریز مي‌کنید. رئیس این شرکت فردی است که افسر موساد و افسر ارتش اطلاعات رژیم صهیونیستی است و اصلاً این نرم افزار را با سفارش سازمان موساد به راه انداخته است و هنوز هم دفتر مرکزی‌اش آن جاست. پس این شهدا و کودکان شهیدی که ما متاسفانه دیدیم در فلسطین اشغالی سلاخی شدند، باور کنید خوب که بررسی کنیم مي‌بینیم هزینه این گلوله‌هایی که به سینه این کودکان خورده مي‌شود را خود ما پرداخته‌ایم.
    این مبحث فقط مربوط به ایران نیست و ما در کشورهای مختلف جهان و از جمله آمریکا، انگلیس، آلمان و… این مبحث را داریم که معتقدند نباید محتوای نامناسب در اختیار کاربر قرار بگیرد مخصوصاً کاربری که آسیب پذیر است؛ مثلاً نخست وزیرانگلستان رسماً اعلام کرد که ما هر محتوایی که برای زیر۱۸ سال نامناسب است را برای تمام خانواده‌ها فیلتر و مسدود مي‌کنیم که این کار را هم کرد.
    اما در داخل کشور این که بخواهیم بایستیم و تنها نظاره‌گر باشیم تا دشمن وارد کشور شود و آسیب خودش را برساند و بعد ما بخواهیم با فیلترینگ جلویش را بگیریم این اشتباه است، این قطعاً اشتباه است. بعضی‌ها فکر مي‌کنند باید همه چیز را فیلتر کرد. من مي‌گویم نه این اتفاق نباید بیفتد. ما اگر شبکه ملی اطلاعات را راه بیندازیم، در واقع مرز پیدا مي‌کنیم. هویت ما در جهان به رسمیت شناخته مي‌شود و بعد این ما هستیم که آن چه را که به نفع مان است مي‌گیریم و از آنچه که زیان دارد جلوگیری می‌کنیم/.

    منبع: روزنامه سیاست روز (۳شنبه/۸مهر/شماره۳۷۳۴)


  7. «شبکه‌های اجتماعی» محصول‌اند نه فناوری

    سپتامبر 27, 2014 توسط روح الله مومن نسب

    http://blog.ramim.ir/wp-content/2014/06/ramim.ir-18.gif

    روح‌الله مومن‌نسب در گفتگو با خبرنگار علمی «خبرگزاری دانشجو»، در خصوص لزوم تدوین پیوست‌فرهنگی فناوری‌های نوین خاطرنشان کرد: براساس فرمایشات مقام معظم رهبری، زمین کشاورزی هراندازه که بذر و محصول خوبی داشته باشد، بازهم با علف‌های هرزی روبرو خواهد شد که این علف‌های هرز در فناوری‌ها حکم آفت دارد و پیوست‌فرهنگی باید راهکاری مناسب برای این آفت‌ها ارائه دهد.
    شناسایی آسیب‌ها، اولین قدم در پیوست‌فرهنگی
    مومن‌نسب با اشاره به وظیفه پیوست‌فرهنگی در پایش و تدبیر برای پالایش آفات فناوری‌های نوین اشاره کرد و اظهار داشت: درصورتی‌که تشخیص دادیم یک فناوری یا محصولات آن برای کشور مفید است، بعد از حذف قسمت آسیب‌رسان آن، برای رفع آفات بخش غیرقابل‌حذف و درواقع مفید تکنولوژی نیاز به پیوست‌فرهنگی داریم و تدوین‌کنندگان پیوست‌فرهنگی باید محصولات تولیدشده از فناوری را مورد آزمایش و بررسی قرار دهند و پس از رفع مشکلات و معضلات، محصول را در دسترس همگان قرار دهند.
    وی به ابعاد موردنظر در پیوست‌فرهنگی که می‌بایست در آن گنجانده شود اشاره کرد و توضیح داد: اولین قدم در تدوین پیوست‌فرهنگی که باید به جد مدنظر قرار بگیرد، شناسایی آسیب‌های محصولات و یافتن راهکاری برای مقابله با آسیب‌ها است.
    فناوری با محصول متفاوت است
    وی با اشاره به اینکه برخی مسئولین به‌اشتباه تفاوت فناوری و محصول را با یکدیگر تمیز نمی‌دهند، تأکید کرد: اینکه برخی مسئولین می‌گویند «استفاده از انواع فناوری‌های ارتباطی مانند فیس‌بوک، وایبر و واتس‌اپ در دوره کنونی که به عصر ارتباطات موسوم شده، اجتناب‌ناپذیر است» ناشی از آن است که تفاوت محتوا و فناوری را نمی‌دانند و محصولات شرکت‌های صهیونیستی از فناوری اطلاعات را فناوری می‌دانند! مانند کسانی که به مایع ظرف‌شویی می‌گویند ریکا، درصورتی‌که ریکا یکی از انواع برندهای مایع ظرف‌شویی موجود در بازار است.
    وی با ذکر مثال دیگری، این‌گونه ادامه داد: فناوری هسته‌ای محصولی به نام انرژی هسته‌ای دارد که کشورهایی مانند آمریکا از آن برای تولید بمب هسته‌ای و کشورهایی مثل ایران از آن برای تولید برق استفاده می‌کنند و درواقع هر کشوری متناسب بر نیازها و باورهای خود از فناوری‌ها محصولات متفاوتی و حتی متضادی ایجاد می‌کند که درنتیجه محصولات می‌توانند نحوه استفاده انسان‌ها از فناوری را مشخص کنند.
    این کارشناس فضای‌مجازی با اشاره به اینکه فناوری به‌خودی‌خود بد نیست، تأکید کرد: فناوری نه‌تنها چیز بدی نیست بلکه همگان باید عزم خود را برای دستیابی به فناوری‌های نوین جزم کنند و به فرموده امام، این تلاش یک جهاد است.
    هزینه کردن یک‌صدم درآمد برای رفع آسیب‌های فناوری‌های نوین
    این کارشناس فضای‌مجازی ادامه داد: برخی به‌اشتباه فکر می‌کنند که پیوست‌فرهنگی یعنی پرداخت حق‌السهم به مجوز دهندگان محصولات؛ مانند کاری که وزارت ارتباطات در ارائه فناوری‌های نوین انجام می‌دهد و 35 درصد سهم به ازای ارائه مجوز خدمات نوین از شرکت‌های ارائه‌دهنده، دریافت می‌کند.
    مومن‌نسب با تأکید بر اینکه مردم در استفاده از اپراتورهای مخابراتی باید حق 35 درصدی وزارت ارتباطات را تأمین کنند، توضیح داد: دولت در سال گذشته از محل دریافت حق‌السهم اپراتورهای مخابراتی مبلغی بالغ‌بر 4000 میلیارد تومان را کسب کرد و موظف بود که این مبلغ را در جهت رفع آسیب‌های فناوری‌های نوین هزینه کند، درصورتی‌که تنها 40 میلیارد تومان از این مبلغ هزینه تولید سرویس شده است که آن مبلغ هم بجای تقویت بخش خصوصی، صرف راه‌اندازی پروژه‌های شکست‌خورده‌ای مثل ایران دات آی آر شده است.
    پیشرفت در وابستگی از طریق واردات پهنای باند به معنای پسرفت است
    مومن‌نسب تمرکز بر توسعه ظرفیت زیرساخت‌های کشور را موضوعی مهم و اساسی عنوان کرد و اظهار داشت: مردم انتظار دارند که مبالغی که برای استفاده از امکانات ارتباطی اپراتورهای مخابراتی می‌پردازند در جهت توسعه زیرساخت‌ها و رفع آسیب‌های فناوری‌های نوین هزینه شود درحالی‌که هیچ اقدام قابل‌توجهی در این زمینه مشاهده نمی‌شود.
    وی تنها راه برون‌رفت از آشفتگی‌های کنونی فضای‌مجازی را تولید محصولات فرهنگی متناسب با فرهنگ ایرانی-اسلامی عنوان و اضافه کرد: ایران متأسفانه هم‌اکنون در تولید اپلیکیشن‌های بومی جایگاه مناسبی ندارد درحالی‌که پیشرفت در حوزه تولید محصولات بومی می‌تواند علاوه بر کاهش حجم واردات، موجب مطرح‌شدن ایران و توسعه حوزه نفوذ کشور عزیزمان در عرصه‌های بین‌المللی شود.
    این کارشناس فضای‌مجازی اضافه کرد: در برهه کنونی ایران حجم بالایی واردات حوزه نرم‌افزار و واردات پهنای باند دارد که پیشرفت در واردات به معنای پسرفت است و تا زمانی که کشوری تولید ترافیک و نرم‌افزار نداشته باشد، حرفی برای گفتن در این عرصه نخواهد داشت.
    پیوست‌فرهنگی سابقه‌ای جهانی دارد
    وی تدوین پیوست‌فرهنگی را موضوعی جهانی عنوان کرد و با اشاره به اینکه پیوست‌فرهنگی تنها مختص به ایران نیست خاطرنشان کرد: کشور امریکا با ارائه سیستم‌عامل اندروید هزاران نرم‌افزار و بازی را که برگرفته از فرهنگ امریکا است وارد کشورها کرد و این نرم‌افزارها به‌عنوان پیوست‌فرهنگی در تمام دنیا اشاعه یافت.
    وی افزایش ورود محصولات و اپلیکیشن‌های خارجی را موجب رخنه فرهنگ بیگانه در کشورها عنوان کرد و یادآور شد: اکنون مهم‌ترین ضربات به کودکان و نوجوانان از طریق فناوری‌های نوین وارد می‌شود، به‌طوری‌که افزایش سرعت اینترنت بدون پیوست‌فرهنگی و ارائه محتوای بومی هیچ توجیه قابل قبولی ندارد.
    سرانجام نامعلوم 4 طرح بزرگ در حوزه فناوری اطلاعات
    مومن‌نسب در ادامه یادآور شد: وزارت ارتباطات راه‌اندازی IPTV و IPMedia را که وظیفه ارائه کلیه شبکه‌های دیجیتال و محتواهای چندرسانه‌ای در بستر اینترنت برعهده دارد، کاملاً متوقف کرده است؛ ضمن آنکه شبکه ملی اطلاعات و پیوست‌فرهنگی نیز هنوز به سرانجام نرسیده است و بدون ارائه کلیه این ملزومات، اینترنت 3G به‌صورت نمایشی راه‌اندازی شده است.
    وی با اشاره به اینکه با راه‌اندازی اینترنت 3G تعداد کاربران اینترنت از 5 میلیون به 50 میلیون کاربر افزایش خواهد یافت، یادآور شد: یکی از بزرگ‌ترین مزیت‌های 3G دیدن فیلم و ویدیو با حجم و کیفیت بالا است و این در حالی است که ایران هیچ‌گونه تولید محتوایی در این زمینه ندارد و این افزایش سرعت و پهنای باند در برابر عدم تولید محتوا، به معنای بالا بردن تقاضا در برابر عرضۀ کم است و کاملاً نامعقول و غیرمنطقی است/.